Akkurate spoorgeometrie vereis steeds hoogte- en dreineringsbeheer
TUIS » BLOGS » Blogs » Akkurate spoorgeometrie vereis steeds hoogte- en dreineringsbeheer

Akkurate spoorgeometrie vereis steeds hoogte- en dreineringsbeheer

Kyke: 3     Skrywer: HUADONG Publiseertyd: 2026-11-19 Oorsprong: Werf

Doen navraag

Facebook-deelknoppie
Twitter-deelknoppie
lyn deel knoppie
wechat-deelknoppie
linkedin-deelknoppie
pinterest-deelknoppie
whatsapp deel knoppie
kakao-deelknoppie
snapchat-deelknoppie
telegram deel knoppie
deel hierdie deelknoppie

Akkurate spoorgeometrie vereis steeds hoogte- en dreineringsbeheer

’n Drafbaan kan korrek in plan wees en steeds sleg presteer as sy hoogte- en dreineringstelsel nie gekoördineer word nie. Oppervlakgradiënte, die binneste dreineringskanaal, versamelbokse, ondergrondse pype en die finale uitloop moet een aaneenlopende hidrouliese pad vorm. ’n Korrekte kolvlak bewys nie dat water die lokaal kan verlaat nie. Die ontwerp- en konstruksiespanne benodig 'n gemeenskaplike hoogtedatum, 'n gedokumenteerde valrigting en laag-vir-laag metings wat die voltooide oppervlak met elke dreineringsnodus verbind.

Landmeter wat die hoogte en dreineringsvlak langs 'n hardloopbaankanaal nagaan

Figuur 1. 'n Terreintegnikus kontroleer die vlak en posisie van 'n dreineringskanaal voordat die hardloopbaanoppervlak geïnstalleer word. Foto: HUADONG-projekspan.

Stel een hoogtedatum vir die hele venue vas

Vertikale ontwerp begin met 'n gedeelde datum. Opmetingsbeheerpunte, spoorontwerpvlakke, padvlakke, erwe-koppelvlakke, landskapgradering en die munisipale dreineringsverbinding moet almal na dieselfde hoogtestelsel verwys. As een dissipline vanaf 'n ander maatstaf werk, kan 'n tekening korrek lyk terwyl die gekonstrueerde koppelvlak etlike sentimeter uit posisie is.

Die eerste dreineringsvrae is eenvoudig maar deurslaggewend: waar kom die water se oorsprong, watter oppervlak versamel dit, waar is die laagste punt en watter vlak is beskikbaar by die finale aansluiting? Eksterne afloopwater vanaf paaie, erwe of hoër omliggende grond moet onderskep word voordat dit die baan binnegaan. As die eksterne pypverbinding te hoog is, kan water die kanaal bereik maar steeds geen swaartekragroete uit die lokaal hê nie.

Die aangehaalde ontwerpbasis gebruik 'n reënvalskatting van 120 L/s/ha en pas 'n afloopkoëffisiënt toe volgens die oppervlak. Tipiese koëffisiënte sluit in 0.9 vir 'n ondeurdringbare sintetiese oppervlak, 0.5 vir 'n deurlaatbare sintetiese oppervlak, 0.5 vir 'n nie-sintetiese minerale oppervlak, 0.5 vir kunsmatige gras, 0.25 vir natuurlike gras, 0.6 vir geplaveide paaie, 0.3 vir waterabsorberende paaie en 08. Opvanggebied vermenigvuldig met reënvalintensiteit en die relevante koëffisiënt word die ontwerpinsette vir kanale, bokse en pype.

Voltooide atletiekbaan wat gekoördineerde oppervlakvlakke en dreinering demonstreer

Figuur 2. 'n Voltooide atletieklokaal wys waarom die baan, binneveld, dreineringslyn en omliggende sirkulasiegebiede binne een hoogtestelsel gekoördineer moet word. Foto: HUADONG projek argief.

Koördineer oppervlakhellings met die dreineringspad

Vir baanbyeenkomste moet die afwaartse longitudinale gradiënt in die hardlooprigting nie 0,1% oorskry nie, terwyl die dwarsval na die binnebaan nie 1,0% mag oorskry nie. 'n Ontwerp-kruisval effens onder 1.0% word sterk aanbeveel sodat konstruksie toleransies nie die voltooide oppervlak verby die limiet stoot nie. Die binnerand van 'n standaard 400 m baan moet gelyk bly, en hellingsmetings op 'n naelloop reguit moet direk tussen die betrokke begin- en eindlyne geneem word.

Gradiënt moet uit gemete vlakke en horisontale afstand bereken word, nie deur die oog beoordeel nie. Die basiese uitdrukking is i = delta H / L x 100%. 'n 50 mm verskil oor 10.00 m gee 'n gradiënt van 0.50%. Oor 'n spoorwydte van 8,00 m stem 'n 1,0% dwarsval ooreen met 80 mm. Langs 40,00 m stem 'n 0,1% longitudinale gradiënt ooreen met slegs 40 mm. Hierdie klein verskille verklaar waarom 'n oënskynlik plat gebied steeds 'n plaaslike wasbak kan bevat.

Die ontwerp moet 'n vlak skedule uitreik vir die binneste en buitenste spoorrande, raakpunte, kanaal bo, kanaal omkeer, inlate en toegangspunte. Konstruksie-opmeting behoort dan lengte- en dwarssnitte te produseer. As 'n plaaslike laagtepunt van die naaste inlaat af verreken is, kan die oppervlak water hou selfs wanneer elke individuele kolvlak naby sy ontwerpwaarde lyk.

Ontwerp kanale Inlaat bokse en uitvalle as een stelsel

'n Omtrekkanaal word gewoonlik as 'n ring om die baan gerangskik. In die aangehaalde verwysing is elke kanaalgedeelte ongeveer 33.00 tot 35.00 m lank en verbind deur ses tot agt versamelbokse met die versamelpyp. ’n Opvangbak is tipies 0,50 m lank, dieselfde breedte as die kanaaltop en toegerus met ’n sandvanger. Die kanaalbokant beheer die gladheid van die baanrand, die kanaalomkeer beheer vloei na die boks en die pypaansluiting beheer of water die terrein kan verlaat.

Die kanaal word beskryf as 'n poliëster hol eenheid met 'n verwyderbare deksel en 'n nominale deursnee van 125 mm. Waar die boonste rand van die deksel nie gelyk is met die aangrensende oppervlak nie, moet die rand tot 'n radius van ten minste 20 mm afgerond word om die struikelgevaar te verminder. Die kanaalfondasie gebruik gewoonlik beton met 'n minimum druksterkte van 15 N/mm2, 'n basisdiepte van minstens 200 mm en onderste steun van minstens 80 mm dik.

Inlaatopeninge moet ooreenstem met die rigting waaruit water inkom. Die genoemde gleufwydte is 10 tot 15 mm vir water wat van bo af inkom en 10 tot 25 mm vir water wat van die kant af inkom. 'n Enkelinlaatpyp het 'n gleufhoogte van 10 tot 25 mm en 'n inlaatoppervlakte van minstens 0,001 m2. Maksimum inlaatspasiëring is 2,50 m langs 'n ondeurdringbare sintetiese oppervlak en 5,50 m langs 'n deurlaatbare sintetiese of minerale oppervlak.

Deursnit detail van die binneste dreineringskanaal en loopbaanrand

Figuur 3. Tipiese kanaal- en versamelboks-afdelings illustreer hoe die boonste rand, omkeer en pypverbinding een dreineringsnodus vorm.

Beheer eksterne water en ondergrondse dreinering

’n Laagliggende lokaal kan nie alle waterprobleme met plaaslike oppervlakgradering oplos nie. Afloop- en grondwater vanaf hoër eksterne gebiede moet onderskep word en na 'n opvangbekken gelei word voordat hulle die stadion binnegaan. Paaie, erwe en aangelegde gebiede moet by die opvanggebiedontleding ingesluit word, en instandhoudingstoegang moet toelaat dat versamelbokse en inspeksiekamers skoongemaak kan word.

Vir ondergrondse dreinering is die aangehaalde sloot-bodembreedte b = d + 2 x 70 mm, waar d die pypdeursnee is en 70 mm speling aan elke kant verskaf word. Dreine word loodreg op die grondhelling geplaas. Waar die baan meer as 5,00 m breed is, is die drein naby die middel geleë, met tipiese kanaalspasiëring van 6,00 tot 7,00 m, afhangende van reënval en gronddeurlaatbaarheid. Die nie-sintetiese basislaag en dreineringsopvulling moet waterabsorpsie bo 0,0001 m/s verskaf.

Die omliggende oppervlakwaterpyp is ontwerp met 'n minimum gradiënt van 0,3% en 'n maksimum van 0,5%. Geslote pype moet 'n vloeisnelheid tussen 0,50 en 3,00 m/s handhaaf. Inspeksiekamers word langs versamelaar en geslote pyplyne geïnstalleer, by veranderinge in gradiënt of rigting, met spasiëring wat nie 110.00 m oorskry nie en 'n minimum deursnee van 1000 mm onder die aangehaalde verwysing.

Loopbaan dreineringsrigtingdiagram wat die volledige oppervlak-tot-uitval-pad aandui

Figuur 4. Dreineringsrigtings rondom die draai en halfsirkelvormige gebiede moet deurlopend na die omtrekkanaal en versamelstelsel lei.

Verifieer Hoogte Laag vir Laag

Hoogtebeheer moet die konstruksievolgorde volg. Meet na ondergrondvorming, na basiskonstruksie, voor bedekking en weer na voltooiing. Laag-vir-laag rekords maak dit moontlik om te identifiseer waar 'n fout in die werk ingekom het. Om eers te ontdek nadat die voltooide oppervlak geïnstalleer is, kan lei tot herstelwerk wat voorkoms en werkverrigting beïnvloed sonder om 'n dieper strukturele probleem reg te stel.

Kantoorverwerking moet twee aansigte lewer. Die eerste is 'n puntskedule wat ontwerpvlak, gemete vlak en verskil volgens afdeling toon. Die tweede is 'n plan-gebaseerde verskilkaart wat deurlopende lae bande openbaar. 'n Geïsoleerde afwyking naby 'n deksel of kanaalrand moet as 'n plaaslike detail nagegaan word; 'n aaneenlopende lae kant om 'n hele draai kan 'n datum, basisvormende of uitlaatvlakprobleem aandui.

Vir voorafvervaardigde rubberstelsels moet die basis reeds die vereiste geometrie, dwarsval en dreineringspad verskaf voordat rolle gebind word. 'n Fabrieksbeheerde rol kan nie vir 'n sistematiese lae area in die basis vergoed nie. Dit is hoekom die basisaanvaardingsrekords volledig moet wees voordat die HUADONG GOTER voorafvervaardigde omgewingsrubberbaan of 'n ander voorafvervaardigde oppervlakstelsel geïnstalleer word.

Sleutelafmetings en berekeningstjeks

• Baangradiënte: afwaartse longitudinale gradiënt in die hardlooprigting nie meer as 0,1% nie; kruisval na die binnebaan nie meer as 1.0% nie; ontwerp kruisval verkieslik onder 1.0% om verdraagsaamheid te behou.

• Gradiëntberekening: i = delta H / L x 100%. 'n 0,05 m val oor 10,00 m is gelyk aan 0,50%.

• Omtrekkanaal: dele van ongeveer 33.00 tot 35.00 m lank, verbind deur ses tot agt versamelbokse; elke boks is tipies 0,50 m lank en toegerus met 'n sandvanger.

• Kanaalgedeelte: nominaal 125 mm; betonbasis minimum 15 N/mm2; basisdiepte minstens 200 mm; onderste steun minstens 80 mm dik.

• Inlaatgleuwe: 10 tot 15 mm vir bo-toegang en 10 tot 25 mm vir sytoegang; inlaatoppervlakte minstens 0,001 m2.

• Ondergrondse dreinering: slootbodem b = d + 140 mm; tipiese spasiëring 6,00 tot 7,00 m; absorpsie van die basis en dreineringsopvulling bo 0,0001 m/s.

• Pypgradiënte en vloei: 0,3% tot 0,5% vir die omliggende oppervlakwaterpyp; geslote-pyp vloeisnelheid 0,50 tot 3,00 m/s.

• Pypgroottes volgens vermelde opvanggebied: 65 mm inlaatpyp; 100 mm tot 3500 m2; 125 mm vir 3501 tot 5000 m2; 150 mm vir 5001 tot 7500 m2; 200 mm vir 7501 tot 15000 m2.

• Inspeksiekamers: spasiëring nie meer as 110.00 m nie, minimum deursnee 1000 mm, en bykomende kamers by veranderinge in rigting of helling.

Verwysingsgrondslag: hellings- en veiligheidsone-bepalings word getrek uit Afdelings 2.1.3, 2.2.1.2 en 2.2.1.5 van die Baan- en Veldfasiliteitehandleiding, Vierde Hersiene Konsep. Oppervlakwaterdreineringsvoorsiening word uit Afdelings 3.3.2 tot 3.3.4 getrek, en ondergrondse dreinering uit Afdelings 3.4.2 tot 3.4.4. Bevestig die toepaslike uitgawe, plaaslike dreineringskode en goedgekeurde projektekeninge voordat hierdie syfers vir ontwerp of aanvaarding gebruik word.

Sleutelkontroles en oorhandigingslewerings

Die oorhandigingspakket moet die maatstaf, kontrolepunte, rigting van berekening en volledige pad van oppervlakvlak tot finale uitval toon. Elke rekord moet begin- en eindvlakke, horisontale afstand, berekende gradiënt, beoogde vloeirigting en aanvaardingsbasis insluit.

Opmetingspunte moet reguit, buigings, raakpunte, binne- en buiterande, inlate, kanaalkeerpunte, versamelbokse en die eksterne verbinding dek. Moenie dreineringsprestasie slegs vanaf die hoogste en laagste punt op die terrein aflei nie.

Dreineringsontwerpberekeninge, as-gebou vlakke en na-reën waarnemings beantwoord verskillende vrae. Die ontwerp voorspel vloei, die opname bevestig gekonstrueerde meetkunde en waarneming kontroleer werklike gedrag. Teken reënvaltoestande, verstopping of bourommel aan voordat dam op die baanoppervlak toegeskryf word.

Wanneer 'n teenstrydigheid gevind word, hermeet 'n deurlopende gedeelte aan beide kante van die nodus, identifiseer die verantwoordelike konstruksielaag, voltooi die regstelling en herhaal die opname. Bewaar die oorspronklike en gekorrigeerde resultate sodat die finale bewysketting naspeurbaar bly.

Gereelde Vrae

1. Waarom kan 'n spoordam selfs al is sy gemiddelde helling korrek?

Gemiddelde gradiënt kan 'n plaaslike wasbak, omgekeerde val of inlaat versteek wat bo die werklike laagtepunt geposisioneer is. Deurlopende lengte- en deursnitmetings is nodig.

2. Moet die voltooide oppervlak gebruik word om groot basisvlakfoute reg te stel?

Nee. Die basis moet die ontwerpte vlakke en dreineringspad verskaf. Die gebruik van die oppervlak as 'n gelykmaaklaag kan veranderlike diktes skep en steeds 'n stelselvlak dreineringsdefek laat.

3. Wat moet by die eksterne dreineringsaansluiting nagegaan word?

Bevestig die aansluitingsvlak, beskikbare val, pypkapasiteit, vloeirigting en of eksterne water in die lokaal kan terugkom.

4. Watter rekords word benodig voor voorafvervaardigde baaninstallasie?

Behou die goedgekeurde vlakskedule, basisopname, gradiëntberekeninge, kanaal- en inlaatmetings, uitlaatbevestiging, defekrekords en herinspeksieresultate.

Sleutelwoorde: hardloopbaan dreinering; spoorhoogtebeheer; oppervlak gradiënt; stadion dreineringstelsel; voorafvervaardigde rubberbaanbasis.


Inhoudsopgawe lys

HULLE HET MET ONS SAAMGESPAN

VINNIGE SKAKELS

KONTAK ONS

Tel: +86-138-6872-5588
E-pos: klei. jin@huadongtrack.com
WhatsApp: +86 13868725588
Voeg by: Huadong Rubber Industrial Zone, Baishi Yueqing Zhejiang China, 325604
HongKong Besigheidskontakte:
E-pos: hk@huadongtrack.com
Kopiereg © 2025 Huadongtrack Alle regte voorbehou.|  Werfkaart  | Privaatheidsbeleid