Bekeken: 3 Auteur: HUADONG Publicatietijd: 2026-11-19 Herkomst: Locatie
Nauwkeurige spoorgeometrie vereist nog steeds hoogte- en drainagecontrole
Een atletiekbaan kan qua plattegrond correct zijn en toch slecht presteren als het hoogte- en drainagesysteem niet op elkaar zijn afgestemd. Oppervlaktehellingen, het binnendrainagekanaal, verzamelboxen, ondergrondse leidingen en de uiteindelijke afvoer moeten één doorlopend hydraulisch pad vormen. Een correct plekniveau bewijst niet dat water de locatie kan verlaten. De ontwerp- en bouwteams hebben een gemeenschappelijk hoogtepunt nodig, een gedocumenteerde valrichting en laag-voor-laag metingen die het afgewerkte oppervlak verbinden met elk drainageknooppunt.

Figuur 1. Een technicus ter plaatse controleert het niveau en de positie van een afvoerkanaal voordat het loopbaanoppervlak wordt geïnstalleerd. Foto: HUADONG-projectteam.
Bepaal één hoogtedatum voor de hele locatie
Verticaal ontwerp begint met een gedeeld referentiepunt. Controlepunten, spoorontwerpniveaus, wegniveaus, standinterfaces, landschapsindeling en de gemeentelijke rioleringsaansluiting moeten allemaal verwijzen naar hetzelfde hoogtesysteem. Als de ene discipline vanuit een andere maatstaf werkt, kan een tekening er correct uitzien terwijl de geconstrueerde interface enkele centimeters uit positie is.
De eerste drainagevragen zijn eenvoudig maar doorslaggevend: waar komt het water vandaan, op welke ondergrond wordt het verzameld, waar ligt het laagste punt en welk niveau is beschikbaar bij de uiteindelijke aansluiting? Externe afvoer van wegen, tribunes of hoger gelegen omringende grond moet worden onderschept voordat deze het circuit binnenkomt. Als de externe leidingaansluiting te hoog is, kan het water het kanaal bereiken, maar is er nog steeds geen zwaartekrachtroute om de locatie te verlaten.
De aangehaalde ontwerpbasis maakt gebruik van een neerslagschatting van 120 l/s/ha en past een afvoercoëfficiënt toe op basis van het oppervlak. Typische coëfficiënten zijn 0,9 voor een ondoordringbare synthetische ondergrond, 0,5 voor een doorlatende synthetische ondergrond, 0,5 voor een niet-synthetische minerale ondergrond, 0,5 voor kunstgras, 0,25 voor natuurgras, 0,6 voor verharde wegen, 0,3 voor waterabsorberende wegen en 0,8 voor asfaltwegen. Het stroomgebied vermenigvuldigd met de neerslagintensiteit en de relevante coëfficiënt wordt de ontwerpinput voor kanalen, dozen en leidingen.

Figuur 2. Een voltooide atletieklocatie laat zien waarom de baan, het binnenveld, de drainagelijn en de omliggende circulatiegebieden binnen één hoogtesysteem op elkaar moeten worden afgestemd. Foto: HUADONG-projectarchief.
Coördineer oppervlaktehellingen met het drainagepad
Bij baanevenementen mag de neerwaartse longitudinale helling in de looprichting niet groter zijn dan 0,1%, terwijl de dwarshelling naar de binnenbaan niet groter mag zijn dan 1,0%. Een ontwerpdwarsval van iets minder dan 1,0% wordt sterk aanbevolen, zodat constructietoleranties het voltooide oppervlak niet over de limiet duwen. De binnenste stoeprand van een standaardbaan van 400 m moet vlak blijven, en hellingsmetingen op een recht stuk sprint moeten direct tussen de relevante start- en finishlijnen worden uitgevoerd.
De helling moet worden berekend op basis van de gemeten niveaus en de horizontale afstand, en mag niet met het oog worden beoordeeld. De basisuitdrukking is i = delta H / L x 100%. Een verschil van 50 mm over 10,00 m geeft een stijgingspercentage van 0,50%. Over een spoorbreedte van 8,00 m komt een dwarshelling van 1,0% overeen met 80 mm. Over een afstand van 40,00 m komt een longitudinale helling van 0,1% overeen met slechts 40 mm. Deze kleine verschillen verklaren waarom een ogenschijnlijk vlak gebied toch een plaatselijk bekken kan bevatten.
Het ontwerp moet een waterpasschema opleveren voor de binnen- en buitenspoorranden, raakpunten, kanaalbovenkant, kanaalomkering, inlaten en toegangspunten. Het bouwonderzoek moet dan lengte- en dwarsdoorsneden opleveren. Als een plaatselijk dieptepunt zich bevindt ten opzichte van de dichtstbijzijnde inlaat, kan het oppervlak water vasthouden, zelfs als elk individueel puntniveau dicht bij de ontwerpwaarde lijkt.
Ontwerp kanalen, inlaatkasten en uitlaten als één systeem
Een perimeterkanaal is normaal gesproken als een ring rond het spoor aangebracht. In de geciteerde referentie is elke kanaalsectie ongeveer 33,00 tot 35,00 m lang en sluit deze via zes tot acht verzamelboxen aan op de verzamelleiding. Een verzamelbak is doorgaans 0,50 m lang, even breed als de goottop en voorzien van een zandvanger. De kanaaltop regelt de gladheid van de spoorrand, de kanaalomkering regelt de stroom naar de box en de leidingaansluiting bepaalt of water het terrein kan verlaten.
Het kanaal wordt beschreven als een polyester holle eenheid met een afneembaar deksel en een nominale doorsnede van 125 mm. Als de bovenrand van de afdekking niet gelijk ligt met het aangrenzende oppervlak, moet de rand worden afgerond tot een straal van minimaal 20 mm om het struikelgevaar te verminderen. Voor de gootfundering wordt doorgaans beton gebruikt met een minimale druksterkte van 15 N/mm2, een basisdiepte van minimaal 200 mm en een bodemsteun van minimaal 80 mm dik.
Inlaatopeningen moeten overeenkomen met de richting waaruit water binnenkomt. De genoemde sleufbreedte bedraagt 10 tot 15 mm voor water dat van bovenaf binnenkomt en 10 tot 25 mm voor water dat vanaf de zijkant binnenkomt. Een enkele inlaatleiding heeft een sleufhoogte van 10 tot 25 mm en een inlaatoppervlak van minimaal 0,001 m2. Maximale inlaatafstand bedraagt 2,50 m naast een vloeistofdichte kunststof ondergrond en 5,50 m naast een doorlatende kunststof of minerale ondergrond.

Figuur 3. Typische kanaal- en verzamelbaksecties illustreren hoe de bovenrand, de invert en de pijpverbinding één drainageknooppunt vormen.
Beheer externe water- en ondergrondse afvoer
Een laaggelegen locatie kan niet alle waterproblemen oplossen met lokale oppervlakteclassificatie. Afvloeiend en grondwater uit hogere externe gebieden moeten worden onderschept en naar een opvangbassin worden geleid voordat ze het stadion binnenkomen. Wegen, tribunes en aangelegde gebieden moeten worden meegenomen in de analyse van het stroomgebied, en de toegang voor onderhoud moet het mogelijk maken om verzamelboxen en inspectieputten schoon te maken.
Voor ondergrondse drainage bedraagt de genoemde sleufbodembreedte b = d + 2 x 70 mm, waarbij d de buisdiameter is en aan elke zijde 70 mm speling wordt voorzien. De drains worden loodrecht op de helling van het terrein geplaatst. Als het spoor meer dan 5,00 m breed is, bevindt de afvoer zich nabij het midden, met een typische kanaalafstand van 6,00 tot 7,00 m, afhankelijk van de regenval en de doorlaatbaarheid van de grond. De niet-synthetische basislaag en drainage-opvulling moeten een waterabsorptie van meer dan 0,0001 m/s bieden.
De omliggende oppervlaktewaterleiding is ontworpen met een minimale helling van 0,3% en maximaal 0,5%. Gesloten leidingen moeten een stroomsnelheid tussen 0,50 en 3,00 m/s handhaven. Inspectiekamers worden geïnstalleerd langs collector- en gesloten pijpleidingen, bij veranderingen in helling of richting, met een onderlinge afstand van niet meer dan 110,00 m en een minimale diameter van 1000 mm volgens de aangehaalde referentie.

Figuur 4. Afwateringsrichtingen rond de bocht en halfronde gebieden moeten continu naar het perimeterkanaal en het opvangsysteem leiden.
Controleer de hoogte laag voor laag
Hoogtecontrole moet de bouwvolgorde volgen. Meet na het vormgeven van de ondergrond, na de basisconstructie, vóór het verharden en opnieuw na voltooiing. Laag voor laag registratie maakt het mogelijk om te identificeren waar een fout in het werk is terechtgekomen. Als u pas plassen ontdekt nadat het afgewerkte oppervlak is geïnstalleerd, kan dit leiden tot reparaties die het uiterlijk en de prestaties beïnvloeden zonder een dieper structureel probleem te corrigeren.
Kantoorverwerking zou twee weergaven moeten opleveren. De eerste is een puntenschema dat het ontwerpniveau, het gemeten niveau en het verschil per sectie weergeeft. De tweede is een op een plan gebaseerde verschilkaart die continue lage banden laat zien. Een geïsoleerde afwijking nabij een afdekking of geulrand dient als lokaal detail te worden gecontroleerd; een doorlopende lage kant rond een hele bocht kan duiden op een probleem met het nulpunt, de basisvorming of het uitlaatniveau.
Bij geprefabriceerde rubbersystemen moet de basis al de vereiste geometrie, dwarshelling en drainagepad bieden voordat de rollen worden verlijmd. Een door de fabriek gecontroleerde rol kan een systematisch laag gebied in de basis niet compenseren. Daarom moeten de basisacceptatiegegevens compleet zijn voordat het HUADONG GOTER geprefabriceerde milieu-rubberbaan of een ander geprefabriceerd oppervlaktesysteem wordt geïnstalleerd.
Belangrijkste afmetingen en berekeningscontroles
• Spoorhellingen: neerwaartse longitudinale helling in de rijrichting niet meer dan 0,1%; oversteek naar de binnenbaan niet meer dan 1,0%; Ontwerp-dwarsval bij voorkeur minder dan 1,0% om de tolerantie te behouden.
• Hellingsberekening: i = delta H / L x 100%. Een val van 0,05 m over 10,00 m is gelijk aan 0,50%.
• Perimeterkanaal: secties van circa 33,00 tot 35,00 m lang, verbonden via zes tot acht verzamelboxen; elke doos is doorgaans 0,50 m lang en voorzien van een zandvanger.
• Kanaaldoorsnede: nominaal 125 mm; betonbasis minimaal 15 N/mm2; bodemdiepte minimaal 200 mm; bodemsteun minimaal 80 mm dik.
• Inlaatsleuven: 10 tot 15 mm voor invoer aan de bovenkant en 10 tot 25 mm voor invoer aan de zijkant; inlaatoppervlak minimaal 0,001 m2.
• Ondergrondse drainage: sleufbodem b = d + 140 mm; typische afstand 6,00 tot 7,00 m; absorptie van de bodem en drainageaanvulling boven 0,0001 m/s.
• Leidinghellingen en stroming: 0,3% tot 0,5% voor de omringende oppervlaktewaterleiding; Stroomsnelheid in gesloten buis 0,50 tot 3,00 m/s.
• Buismaten volgens opgegeven stroombereik: 65 mm inlaatbuis; 100 mm tot 3500 m2; 125 mm voor 3501 tot 5000 m2; 150 mm voor 5001 tot 7500 m2; 200 mm voor 7501 tot 15000 m2.
• Inspectiekamers: onderlinge afstand niet meer dan 110,00 m, minimale diameter 1000 mm, en extra kamers bij veranderingen in richting of helling.
Referentiebasis: bepalingen voor hellingen en veiligheidszones zijn ontleend aan paragrafen 2.1.3, 2.2.1.2 en 2.2.1.5 van het Track and Field Facilities Manual, vierde herziene versie. Voorzieningen voor de afvoer van oppervlaktewater zijn overgenomen uit de paragrafen 3.3.2 tot en met 3.3.4 en de ondergrondse drainage uit de paragrafen 3.4.2 tot en met 3.4.4. Bevestig de toepasselijke editie, lokale afvoercode en goedgekeurde projecttekeningen voordat u deze cijfers gebruikt voor ontwerp of acceptatie.
Belangrijkste controles en te leveren resultaten
Het overdrachtspakket moet de benchmark, controlepunten, berekeningsrichting en het volledige pad van maaiveldniveau tot de uiteindelijke afvoer tonen. Elk record moet het begin- en eindniveau, de horizontale afstand, de berekende helling, de beoogde stroomrichting en de acceptatiebasis bevatten.
Onderzoekspunten moeten rechte stukken, bochten, raakpunten, binnen- en buitenranden, inlaten, kanaalomkeringen, verzamelboxen en de externe verbinding bestrijken. Leid de drainageprestaties niet alleen af op basis van het hoogste en laagste punt op de locatie.
Berekeningen van het drainageontwerp, as-built niveaus en observaties na regen geven antwoord op verschillende vragen. Het ontwerp voorspelt stroming, het onderzoek bevestigt de geconstrueerde geometrie en observatie controleert feitelijk gedrag. Registreer de regenomstandigheden, verstoppingen of bouwafval voordat u plassen op het baanoppervlak toeschrijft.
Wanneer er een discrepantie wordt gevonden, meet dan een doorlopend gedeelte aan beide zijden van het knooppunt opnieuw, identificeer de verantwoordelijke constructielaag, voltooi de correctie en herhaal het onderzoek. Bewaar de originele en gecorrigeerde resultaten, zodat de uiteindelijke bewijsketen traceerbaar blijft.
Veelgestelde vragen
1. Waarom kan een vijver volgen, zelfs als de gemiddelde helling correct is?
De gemiddelde gradiënt kan een plaatselijk bassin, omgekeerde val of inham verbergen die zich boven het werkelijke dieptepunt bevindt. Continue lengte- en dwarsdoorsnedemetingen zijn nodig.
2. Moet het afgewerkte oppervlak worden gebruikt om grote basisfouten te corrigeren?
Nee. De basis moet de ontworpen niveaus en het drainagepad bieden. Het gebruik van het oppervlak als egalisatielaag kan een variabele dikte creëren en toch een drainagedefect op systeemniveau achterlaten.
3. Wat moet er gecontroleerd worden bij de externe afvoeraansluiting?
Bevestig het aansluitingsniveau, het beschikbare verval, de leidingcapaciteit, de stromingsrichting en of extern water de locatie kan binnenstromen.
4. Welke gegevens zijn nodig vóór de prefab spoorinstallatie?
Bewaar het goedgekeurde niveauschema, basisonderzoek, hellingsberekeningen, kanaal- en inlaatmetingen, uitlaatbevestiging, defectregistraties en herinspectieresultaten.
Trefwoorden: atletiekbaandrainage; spoorhoogteregeling; oppervlaktegradiënt; stadionafvoersysteem; geprefabriceerde rubberen rupsbasis.