Görüntüleme: 3 Yazar: HUADONG Yayınlanma Zamanı: 2026-11-19 Menşei: Alan
Doğru Yol Geometrisi Hala Yükseklik ve Drenaj Kontrolü Gerektiriyor
Bir koşu parkurunun planı doğru olabilir ancak yüksekliği ve drenaj sistemi koordineli değilse yine de kötü performans gösterebilir. Yüzey eğimleri, iç drenaj kanalı, toplama kutuları, yer altı boruları ve son çıkış, sürekli bir hidrolik yol oluşturmalıdır. Doğru nokta seviyesi suyun mekandan çıkabileceğini kanıtlamaz. Tasarım ve inşaat ekiplerinin ortak bir yükseklik verisine, belgelenmiş bir düşme yönüne ve bitmiş yüzeyi her drenaj düğümüne bağlayan katman katman ölçümlere ihtiyacı var.

Şekil 1. Bir saha teknisyeni, koşu yolu yüzeyi kurulmadan önce drenaj kanalının seviyesini ve konumunu kontrol ediyor. Fotoğraf: HUADONG proje ekibi.
Tüm Mekan için Tek Bir Yükseklik Verisi Oluşturun
Dikey tasarım paylaşılan bir veriyle başlar. Araştırma kontrol noktaları, yol tasarım seviyeleri, yol seviyeleri, stand arayüzleri, peyzaj düzenlemesi ve belediye drenaj bağlantısının tümü aynı yükseltme sistemine atıfta bulunmalıdır. Bir disiplin farklı bir kıyaslamayla çalışıyorsa, oluşturulan arayüz birkaç santimetrelik konum dışındayken bir çizim doğru görünebilir.
İlk drenaj soruları basit ama belirleyicidir: Su nereden geliyor, onu hangi yüzey topluyor, en alçak nokta nerede ve son bağlantıda hangi seviye mevcut? Yollardan, tribünlerden veya çevredeki yüksek zeminden gelen dış akış, piste girmeden önce durdurulmalıdır. Harici boru bağlantısı çok yüksekse, su kanala ulaşabilir ancak yine de mekanın dışına doğru bir yerçekimi yolu olmayabilir.
Belirtilen tasarım temelinde 120 L/s/ha'lık bir yağış tahmini kullanılır ve yüzeye göre bir akış katsayısı uygulanır. Tipik katsayılar arasında geçirimsiz bir sentetik yüzey için 0,9, geçirgen bir sentetik yüzey için 0,5, sentetik olmayan bir mineral yüzey için 0,5, suni çim için 0,5, doğal çim için 0,25, asfalt yollar için 0,6, su emici yollar için 0,3 ve asfalt yollar için 0,8 bulunur. Havza alanı ile yağış yoğunluğu çarpılır ve ilgili katsayı, kanallar, kutular ve borular için tasarım girdisi olur.

Şekil 2. Tamamlanmış bir atletizm sahası, pistin, sahanın, drenaj hattının ve çevresindeki dolaşım alanlarının neden tek bir yükselti sistemi içerisinde koordine edilmesi gerektiğini göstermektedir. Fotoğraf: HUADONG proje arşivi.
Yüzey Eğimlerini Drenaj Yoluyla Koordine Edin
Pist yarışları için koşu yönündeki aşağı doğru boylamsal eğim %0,1'i aşmamalı, iç şeride doğru çapraz eğim ise %1,0'ı aşmamalıdır. İnşaat toleranslarının tamamlanan yüzeyi sınırın ötesine itmemesi için %1,0'ın biraz altında bir tasarım çapraz eğimi şiddetle tavsiye edilir. Standart 400 m'lik bir parkurun iç kaldırımı düz kalmalı ve bir sprint düzlüğündeki eğim ölçümleri doğrudan ilgili başlangıç ve bitiş çizgileri arasında yapılmalıdır.
Gradyan gözle değerlendirilmemeli, ölçülen seviyelere ve yatay mesafeye göre hesaplanmalıdır. Temel ifade i = delta H / L x %100'dür. 10,00 m'nin üzerinde 50 mm'lik bir fark %0,50'lik bir eğim verir. 8,00 m'lik bir iz genişliği boyunca %1,0'luk çapraz düşme 80 mm'ye karşılık gelir. 40,00 m boyunca %0,1'lik boylamsal eğim yalnızca 40 mm'ye karşılık gelir. Bu küçük farklılıklar, görünüşte düz bir alanın neden hala yerel bir havza içerebileceğini açıklıyor.
Tasarım, iç ve dış hat kenarları, teğet noktalar, kanal üstü, kanalın ters çevrilmesi, girişler ve erişim noktaları için bir seviye programı yayınlamalıdır. İnşaat araştırması daha sonra boyuna ve enine kesitler üretmelidir. Yerel bir alçak nokta en yakın girişten kaydırılırsa, her bir nokta seviyesi tasarım değerine yakın görünse bile yüzey su tutabilir.
Tasarım Kanalları Giriş Kutuları ve Çıkışları Tek Sistem Olarak Tasarlayın
Bir çevre kanalı normalde rayın etrafında bir halka şeklinde düzenlenir. Belirtilen referansta, her kanal bölümü yaklaşık 33,00 ila 35,00 m uzunluğundadır ve altı ila sekiz toplama kutusu aracılığıyla toplayıcı boruya bağlanır. Bir toplama kutusu tipik olarak 0,50 m uzunluğunda, kanalın üstüyle aynı genişliktedir ve bir kum tutucuyla donatılmıştır. Kanalın üst kısmı ray kenarının düzgünlüğünü kontrol eder, kanalın ters çevrilmesi kutuya akışı kontrol eder ve boru bağlantısı suyun sahadan çıkıp çıkamayacağını kontrol eder.
Kanal, çıkarılabilir kapaklı ve 125 mm'lik nominal kesitli bir polyester içi boş ünite olarak tanımlanır. Kapağın üst kenarının bitişik yüzeyle aynı hizada olmadığı durumlarda, takılma tehlikesini azaltmak için kenar en az 20 mm'lik bir yarıçapa yuvarlatılmalıdır. Kanal temelinde genellikle minimum basınç dayanımı 15 N/mm2, taban derinliği en az 200 mm ve alt desteği en az 80 mm kalınlığında olan beton kullanılır.
Giriş açıklıkları suyun girdiği yöne uygun olmalıdır. Belirtilen yuva genişliği üstten giren su için 10 ila 15 mm, yandan giren su için ise 10 ila 25 mm'dir. Tek bir giriş borusunun yarık yüksekliği 10 ila 25 mm ve giriş alanı en az 0,001 m2'dir. Maksimum giriş aralığı geçirimsiz sentetik yüzey yanında 2,50 m, geçirgen sentetik veya mineral yüzey yanında 5,50 m'dir.

Şekil 3. Tipik kanal ve toplama kutusu kesitleri üst kenarın, ters çevirimin ve boru bağlantısının nasıl tek bir drenaj düğümü oluşturduğunu göstermektedir.
Harici Su ve Yeraltı Drenajının Kontrolü
Alçakta bulunan bir mekan, yerel yüzey düzenlemesi ile tüm su sorunlarını çözemez. Yüksek dış alanlardan gelen akıntı ve yeraltı suyu stadyuma girmeden önce durdurulmalı ve bir alıcı havuza yönlendirilmelidir. Yollar, standlar ve peyzajlı alanlar havza analizine dahil edilmeli ve bakım erişimi, toplama kutularının ve muayene odalarının temizlenmesine olanak sağlamalıdır.
Yeraltı drenajı için belirtilen hendek tabanı genişliği b = d + 2 x 70 mm olup d boru çapıdır ve her iki tarafta 70 mm açıklık sağlanmıştır. Drenajlar zemin eğimine dik olarak yerleştirilir. Yolun genişliği 5,00 m'den fazla olduğunda, drenaj merkeze yakın bir yerde konumlandırılır ve yağışa ve toprak geçirgenliğine bağlı olarak tipik kanal aralığı 6,00 ila 7,00 m'dir. Sentetik olmayan taban tabakası ve drenaj dolgusu 0,0001 m/s'nin üzerinde su emilimi sağlamalıdır.
Çevreleyen yüzey suyu borusu minimum %0,3 ve maksimum %0,5 eğimle tasarlanmıştır. Kapalı borular 0,50 ile 3,00 m/s arasında bir akış hızı sağlamalıdır. Muayene odaları, kolektör ve kapalı boru hatları boyunca, eğim veya yön değişikliklerinde, aralıkları 110,00 m'yi aşmayacak şekilde ve belirtilen referansa göre minimum 1000 mm çapında olacak şekilde monte edilir.

Şekil 4. Dirsek ve yarım daire şeklindeki alanların etrafındaki drenaj yönleri sürekli olarak çevre kanalına ve toplama sistemine doğru yönlendirilmelidir.
Yükseklik Katmanını Katmana Göre Doğrulayın
Yükseklik kontrolü inşaat sırasını takip etmelidir. Alt zemin şekillendirildikten sonra, temel inşaatından sonra, yüzeye çıkmadan önce ve tamamlandıktan sonra tekrar ölçün. Katman katman kayıtlar, bir hatanın işin neresine girdiğini tespit etmeyi mümkün kılar. Göllenmenin ancak bitmiş yüzey uygulandıktan sonra fark edilmesi, daha derin bir yapısal sorunu düzeltmeden görünümü ve performansı etkileyen onarımlara yol açabilir.
Ofis işlemleri iki görünüm üretmelidir. Bunlardan ilki, tasarım seviyesini, ölçülen seviyeyi ve bölümlere göre farkı gösteren bir nokta çizelgesidir. İkincisi ise sürekli düşük bantları ortaya çıkaran plan bazlı fark haritasıdır. Bir kapak veya kanal kenarına yakın izole bir sapma, yerel bir ayrıntı olarak kontrol edilmelidir; tüm bir virajın etrafında sürekli bir alçak taraf, bir referans noktası, taban oluşturma veya çıkış seviyesi problemini gösterebilir.
Prefabrik kauçuk sistemlerde, rulolar yapıştırılmadan önce tabanın gerekli geometriyi, çapraz düşüşü ve drenaj yolunu sağlaması gerekir. Fabrika tarafından kontrol edilen bir rulo, tabandaki sistematik alçak alanı telafi edemez. Bu nedenle prefabrik yüzey sistemi veya başka bir prefabrik yüzey sistemi kurulmadan önce kaide kabul kayıtlarının tamamlanması gerekmektedir HUADONG GOTER prefabrik çevre lastik yolu .
Temel Boyutlar ve Hesaplama Kontrolleri
• Pist eğimleri: koşu yönünde aşağı doğru uzunlamasına eğim %0,1'den fazla olmamalıdır; iç şeride doğru çapraz geçiş %1,0'dan fazla değil; Toleransı korumak için tasarım çapraz kesiti tercihen %1,0'ın altındadır.
• Gradyan hesaplaması: i = delta H / L x %100. 10,00 m'den 0,05 m'lik bir düşüş %0,50'ye eşittir.
• Çevre kanalı: yaklaşık 33,00 ila 35,00 m uzunluğundaki bölümler, altı ila sekiz toplama kutusu aracılığıyla bağlanır; her kutu tipik olarak 0,50 m uzunluğundadır ve bir kum tutucuyla donatılmıştır.
• Kanal bölümü: nominal 125 mm; beton taban minimum 15 N/mm2; taban derinliği en az 200 mm; alt destek en az 80 mm kalınlığındadır.
• Giriş yuvaları: üstten giriş için 10 ila 15 mm ve yandan giriş için 10 ila 25 mm; giriş alanı en az 0,001 m2.
• Yeraltı drenajı: hendek tabanı b = d + 140 mm; tipik aralık 6,00 ila 7,00 m; taban ve drenaj dolgusunun emilimi 0,0001 m/s'nin üzerindedir.
• Boru eğimleri ve akışı: Çevredeki yüzey suyu borusu için %0,3 ila %0,5; kapalı boru akış hızı 0,50 ila 3,00 m/s.
• Belirtilen toplama aralığına göre boru boyutları: 65 mm giriş borusu; 100 mm'den 3500 m2'ye kadar; 3501 ila 5000 m2 için 125 mm; 5001 ila 7500 m2 için 150 mm; 7501 ila 15000 m2 için 200 mm.
• Muayene odaları: aralıkları 110,00 m'den fazla olmamalıdır, minimum çap 1000 mm'dir ve yön veya eğim değişikliklerinde ek odalar.
Referans temeli: eğim ve güvenlik bölgesi hükümleri, Atletizm Tesisleri El Kitabı, Gözden Geçirilmiş Dördüncü Taslak'ın 2.1.3, 2.2.1.2 ve 2.2.1.5 Bölümlerinden alınmıştır. Yüzey suyu drenajı hükümleri Bölüm 3.3.2'den 3.3.4'e, yeraltı drenajı ise Bölüm 3.4.2'den 3.4.4'e kadar verilmiştir. Bu rakamları tasarım veya kabul için kullanmadan önce geçerli baskıyı, yerel drenaj kodunu ve onaylı proje çizimlerini doğrulayın.
Temel Kontroller ve Devir Teslim Teslimatları
Devir teslim paketi, kıyaslama noktasını, kontrol noktalarını, hesaplama yönünü ve yüzey seviyesinden nihai çıkışa kadar olan tüm yolu göstermelidir. Her kayıt başlangıç ve bitiş seviyelerini, yatay mesafeyi, hesaplanan eğimi, amaçlanan akış yönünü ve kabul esasını içermelidir.
Araştırma noktaları düzlükleri, kıvrımları, teğet noktaları, iç ve dış kenarları, girişleri, kanal terslerini, toplama kutularını ve dış bağlantıyı kapsamalıdır. Drenaj performansını yalnızca sahadaki en yüksek ve en alçak noktadan çıkarmayın.
Drenaj tasarımı hesaplamaları, inşaat halindeki seviyeler ve yağmur sonrası gözlemler farklı soruları yanıtlıyor. Tasarım akışı öngörür, anket inşa edilmiş geometriyi doğrular ve gözlem ise gerçek davranışı kontrol eder. Göllenmeyi pist yüzeyine atfetmeden önce yağış koşullarını, tıkanmayı veya inşaat kalıntılarını kaydedin.
Bir tutarsızlık bulunduğunda, düğümün her iki tarafındaki sürekli bir kesiti yeniden ölçün, sorumlu inşaat katmanını belirleyin, düzeltmeyi tamamlayın ve araştırmayı tekrarlayın. Nihai kanıt zincirinin izlenebilir kalması için orijinal ve düzeltilmiş sonuçları koruyun.
Sıkça Sorulan Sorular
1. Ortalama eğimi doğru olmasına rağmen neden bir yol göleti olabilir?
Ortalama eğim, gerçek alçak noktanın üzerinde konumlanan yerel bir havzayı, ters düşüşü veya girişi gizleyebilir. Sürekli boyuna ve enine kesit ölçümlerine ihtiyaç vardır.
2. Bitmiş yüzey büyük temel seviye hatalarını düzeltmek için kullanılmalı mı?
Hayır. Taban, tasarlanan seviyeleri ve drenaj yolunu sağlamalıdır. Yüzeyi tesviye katmanı olarak kullanmak değişken kalınlık oluşturabilir ve yine de sistem düzeyinde drenaj kusuru bırakabilir.
3. Dış drenaj bağlantısında nelere dikkat edilmelidir?
Bağlantı seviyesini, mevcut düşüşü, boru kapasitesini, akış yönünü ve harici suyun mekana geri gelip gelemeyeceğini doğrulayın.
4. Prefabrik ray kurulumu öncesinde hangi kayıtlara ihtiyaç vardır?
Onaylanmış seviye programını, temel araştırmasını, eğim hesaplamalarını, kanal ve giriş ölçümlerini, çıkış onayını, kusur kayıtlarını ve yeniden inceleme sonuçlarını saklayın.
Anahtar Kelimeler: koşu parkuru drenajı; yükseklik kontrolünü takip edin; yüzey gradyanı; stadyum drenaj sistemi; prefabrik lastik parça tabanı.