Bekeken: 0 Auteur: HUADONG Publicatietijd: 2026-11-11 Herkomst: HUADONG
Het ontwerp van een stadion moet beginnen met het vaststellen van het beoogde gebruik, de wedstrijddoelstellingen en de categorie van de faciliteiten. Deze beslissingen bepalen de atletiekbaan, de faciliteiten voor veldevenementen, de afwatering en de acceptatiedocumentatie. Het hier besproken classificatieraamwerk verdeelt competities in 11 categorieën, elk geassocieerd met een van de vijf bouwcategorieën, I tot V. Afzonderlijk definiëren de Chinese Atletiek Vereniging Regelingen voor de Acceptatie van Atletiekfaciliteiten vijf acceptatiegraden voor buitengebruik: Categorie I Graad A, Categorie I Graad B, Categorie II Graad A, Categorie II Graad B en Categorie III. Zonder een duidelijk doel kunnen verschillende disciplines aan verschillende ontwerpaannames werken, waardoor een faciliteit ontstaat waarvan de individuele elementen voldoen, maar waarvan de algemene functies niet bij elkaar passen.
Een professionele voorziening is in de eerste plaats een voorziening waarvan de specificatie aansluit bij het beoogde gebruik. Bij de planning moet de bouwcategorie worden vastgesteld die geschikt is voor het hoogst verwachte concurrentieniveau . 
zo vroeg mogelijk Opwarmings- en veldevenementgebieden kunnen later worden toegevoegd, maar daarvoor moet in het oorspronkelijke plan ruimte worden gereserveerd.
Voor schoolfaciliteiten zijn de gebruiksfrequentie, de klassenorganisatie en de onderhoudskosten van belang. Openbare fitnessfaciliteiten vereisen toegangsbeheer, circulatieplanning en duurzaamheid. Gespecialiseerde trainingslocaties hebben passende evenementenvoorzieningen en veilige trainingsarrangementen nodig. Voorzieningen bestemd voor formele competitie moeten tevens de planningscijfers controleren die bij de competitiecategorie horen. Zo geeft het referentiekader aan dat gedurende een negendaags programma ongeveer 75 atleten, 100 officials en 75 hulppersonen tegelijkertijd aanwezig zijn voor de Olympische Spelen en Wereldkampioenschappen, corresponderend met Bouwcategorie I. Toepasselijke wedstrijdregels, voorziening ter beschikking stellen en acceptatie- of certificeringsprocedures moeten dan worden gecontroleerd.
Hetzelfde ovale spoor voert verschillende taken uit onder deze verschillende doelstellingen. Een project mag niet eerst een internationaal standaardlabel aannemen en daarna naar rechtvaardiging zoeken.
Buitenfaciliteiten zijn onderverdeeld in categorieën en kwaliteiten. Categorie I Graad A vereist ten minste acht rijstroken op het hoofdovaal, waarbij negen rijstroken worden aanbevolen op het rechte stuk; Categorie I Graad B vereist ook minimaal acht ovale rijstroken. Categorie II Graad A vereist minstens zes, terwijl Categorie II Graad B en Categorie III minstens vier vereisen. De eerste vier kwaliteiten zijn gebaseerd op een ovaal van 400 m met een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw. Het aangehaalde raamwerk beveelt deze straal aan voor nieuwe sporen en staat 37.898 m of 36 m toe voor gerenoveerde voorzieningen. Categorie III mag een rondelengte of buigradius gebruiken buiten de standaard World Athletics-configuratie.
De aangegeven minimale totale dikte van het kunststofoppervlak bedraagt 14 mm voor Categorie I en 13 mm voor Categorie II en III, zonder oppervlakte kleiner dan 10 mm. Voor categorie I wordt een absolute oppervlaktedikte van minimaal 13 mm aanbevolen. De ondergrond moet een geldige productgoedkeuring van de Chinese Atletiek Associatie hebben. Fysieke prestaties zijn getest tegen GB/T 22517.6 en chemische prestaties tegen GB 36246; faciliteiten waar evenementen georganiseerd worden door de Chinese Atletiek Vereniging moeten voldoen aan de relevante fysieke prestatie-eisen van GB/T 22517.6. Categorie I Graad A vereist ook een aparte opwarmfaciliteit met hetzelfde type ondergrond als het hoofdstadion, geaccepteerd in Categorie II Graad B of hoger.
Dit acceptatiesysteem is een aanvulling op, maar niet uitwisselbaar met, de bouwcategorieën. Voor de bouwcategorieën I, II en III is een standaardbaan van 400 m vereist met minimaal acht ovale banen en acht rechte banen voor de 100 m en 110 m horden. Categorie IV biedt zes ovale en zes rechte rijstroken, terwijl Categorie V vier ovale en zes rechte rijstroken biedt. Deze cijfers illustreren hoe de doelgroep het ontwerp verandert; alleen het voldoen aan het aantal rijstroken levert geen cijfer op. De aanvraagcategorie moet worden bevestigd aan de hand van de formele documenten, projectdoelstellingen en de vereisten van de verantwoordelijke autoriteit.
De categorie van een buitenfaciliteit weerspiegelt de bouwdoelstellingen ervan. Nationale instanties kunnen de technische vereisten voor binnenlandse concurrentie wijzigen. In de aangehaalde classificatie dient Bouwcategorie I voor de Olympische Spelen en Wereldkampioenschappen, Competitiecategorie 1. Bouwcategorie II komt overeen met Competitiecategorieën 3 en 5, inclusief continentale en regionale kampioenschappen en groepsspelen. Bouwcategorie III komt overeen met de categorieën 2, 4, 6, 7 en 8, inclusief Wereldbeker-, regionale beker- en uitnodigingswedstrijden. Bouwcategorie IV komt overeen met de categorieën 9 en 10, inclusief nationale kampioenschappen en gecombineerde evenementen, en Bouwcategorie V met andere nationale competities in Categorie 11. Baannummers en faciliteiten moeten daarom het hoogst verwachte competitieniveau volgen, terwijl de acceptatiecategorie afzonderlijk wordt bevestigd via de toepasselijke documenten.
Zodra de projectdoelstellingen duidelijk zijn, is de volgende vraag wat de locatie kan huisvesten. Het bruikbare terrein is niet simpelweg het gehele gebied binnen de plangrens. Gebouwen, tribunes, hekken, wegen, noodtoegangswegen, ondergrondse voorzieningen en omringende niveauverschillen verminderen allemaal de beschikbare ruimte.
Het facilitair aanbod is afhankelijk van de bouwcategorie. Het kan een steile watersprong omvatten, vereist voor de categorieën I, II en III; faciliteiten voor verspringen en hinkstapspringen; hoogspringen; polsstokspringen; een gecombineerde discus- en hamercirkel; speer; kogelstoten; en bijkamers. De genoemde minimale bijruimteoppervlakken bedragen 250 m2 voor categorie I, 200 m2 voor categorie II, 150 m2 voor categorie III en 200 m2 voor categorie IV.
De inrichting moet ruimte bieden aan rechte stukken, bochten en de daarbij behorende veiligheidszones. Het infield kan ook dienen voor voetbal of ander gebruik, terwijl veldevenementen hun eigen start- en landingsbanen, landingsgebieden of werpsectoren vereisen. Het controleren van alleen de buitencontouren van het ovaal, zonder coördinatie van mensen, apparatuur, riolering en onderhoudstoegang, heeft de neiging later conflicten te creëren op gedetailleerde interfaces.
De derde vraag is hoe het budget de hele levensduur van de faciliteit dekt. Synthetische verhardingen vertegenwoordigen een aanzienlijke investering. Het referentiemateriaal beschrijft de verwachting van een eigenaar van minimaal 8 tot 10 jaar vóór een grote renovatie, afhankelijk van de intensiteit en het gebruiksniveau. De verwachting is dat de fundering twee tot drie keer zo lang meegaat, met een planningshorizon van circa 25 tot 30 jaar. Dit zijn planningsverwachtingen en geen projectspecifieke garanties.
Het budget bepaalt meer dan de keuze van de ondergrond. Ook wordt bepaald of fundering, drainage, verlichting, hekwerk en toekomstig onderhoud volledig kunnen worden opgeleverd. Aanzienlijke bestaande niveauverschillen kunnen de grond- en drainagekosten verhogen. Complexere oppervlaktesystemen kunnen aanvullende installatie- en onderhoudsvereisten met zich meebrengen. Een professioneel voorstel moet niet alleen het uiterlijk bij voltooiing toelichten, maar ook hoe de afvoeren zullen worden gereinigd, lokale schade zal worden geïnspecteerd en de markeringen in de daaropvolgende jaren zullen worden gecontroleerd.
De vierde vraag is hoe voltooiing zal worden aangetoond. Voor bevestiging van de geschiktheid van een wedstrijdfaciliteit is een gecoördineerde reeks documenten nodig: bewijs dat aan de minimale eisen van de bouwcategorie wordt voldaan, naleving van metingen voor de individuele faciliteiten, bevestiging van de geschiktheid van synthetische oppervlakken en, waar nodig, productiekwaliteit en verlichtingsgaranties.
De ontwerpfase moet achteruit werken vanuit de overdrachts- of acceptatievereisten. Controlepunten en ascontroles, spoorgeometrieschema's, niveau- en gradiëntschema's, veldgebeurtenisdimensierecords en uitzet- en markeringscontroles beantwoorden elk een andere vraag. Testrapporten, acceptatiegegevens van de fundering, constructie- of as-built-tekeningen, markeringsrapporten en locatiefoto's moeten vanaf het begin worden verzameld. Als u probeert het bewijsmateriaal pas na voltooiing te verzamelen, kan het werk dat daadwerkelijk is uitgevoerd, zonder traceerbare basis achterblijven.
Het onderzoeken moet beginnen tijdens de projectplanning, zodat bouwdoelstellingen meetbare controle-items worden. Bij de selectie van locaties moet niet alleen rekening worden gehouden met de vereiste bouwcategorie, maar ook met internationale of binnenlandse transporttoegang, infrastructuur, deelnemersaccommodatie en management.
Wanneer het doel een standaard ovaal van 400 m omvat, bevestig dan de geometrie: twee rechte stukken van 84,39 m, een straal van 36,50 m tot de buitenzijde van de binnenste stoeprand, een rijbaanbreedte van 1,22 m, een meetradius van 36,80 m baan-één, een binnenrandlengte van 398,116 m en een nominale meetlengte van baan één van 400,00 m. Waar acceptatie zal worden gevraagd, identificeer de afmetingen, hellingen en kritieke punten waarvoor originele registraties nodig zijn. Beoordeel bij renovatie vroegtijdig of de bestaande controles, afwateringspunten en terreingrenzen het streefniveau kunnen ondersteunen. Onderzoeksinformatie vormt vervolgens de basis voor ontwerpbeslissingen in plaats van slechts een achtergrondtekening te bieden.
De startbijeenkomst van het project moet een matrix van doelstellingen, eisen, faciliteiten en bewijsmateriaal opleveren. De eerste kolom identificeert het belangrijkste gebruik en de beoogde acceptatiecategorie. De tweede somt de toepasselijke formele normen, concurrentieregels, ontwerpopdracht en contractvereisten op, inclusief de relatie tussen concurrentie- en bouwcategorieën. De derde identificeert de te bouwen baan-, veldevenement- en bijbehorende faciliteiten. De vierde identificeert de tekeningen, documenten of rapporten die de voltooiing zullen aantonen.
De matrix hoeft niet uitgebreid te zijn. Het doel is om de opdrachtgever, ontwerpers, aannemers, testorganisaties en operators een gedeeld begrip van voltooiing te geven. Als de doelstellingen veranderen, update dan tegelijkertijd de matrix, zodat verouderde tekeningen en nieuwe eisen ter plaatse niet naast elkaar bestaan.
Een andere veelgemaakte fout is om voor elk project een standaardspoordiagram als het enige mogelijke antwoord te beschouwen. Een typisch spoor van 400 m gebruikt rechte stukken van 84,39 m, een binnenrandradius van 36,50 m, een binnenrandlengte van 398,116 m en een meetlijn van 400,00 m baan-één. Het acceptatiekader van de Chinese Atletiekvereniging specificeert afzonderlijk de categorie-afhankelijke voorziening: ten minste acht ovale banen en een totale oppervlaktedikte van 14 mm voor categorie I, klasse A en B; minimaal zes rijstroken en 13 mm voor Categorie II Graad A; en minimaal vier rijstroken en 13 mm voor categorie II, klasse B en categorie III.
De geometrie verklaart de vorm van de faciliteit, terwijl de acceptatiecriteria de toegangseisen voor de beoogde toepassing identificeren. Werkelijke projecten kunnen ook worden beperkt door terrein, bestaande gebouwen en specialistisch gebruik. Het ontwerp moet deze eisen expliciet verbinden in plaats van één getal te selecteren en het hele stadion conform te verklaren.
De projectdoelstellingen moeten ook worden getoetst aan de exploitatie. Transporttoegang is een primaire overweging bij de locatieselectie. Weers- en onderhoudsperioden zijn van invloed op de beschikbare bedrijfsuren. Daarom moeten de wekelijkse gebruiksschatting en de verantwoordelijkheid voor de dagelijkse werking en het onderhoud worden gedefinieerd.
Als een faciliteit afwisselt tussen lessen, training en openbare toegang, welke gebieden vereisen dan time-sharing, welke routes moeten open blijven en welke faciliteiten vereisen toezicht? Deze vragen zorgen voor een praktische toets op het masterplan. Als een evenementenfaciliteit pas gebruikt kan worden als het hele terrein is ontruimd, moet de relatie met andere activiteiten worden beoordeeld.
Zodra er overeenstemming is over de doelcategorie, moet elke volgende bouwfase deze ondersteunen. Het aantal rijstroken, de ruimte op het rechte stuk, de oppervlakteopbouw, de voorzieningen voor veldevenementen en de overdrachtsrecords zijn met elkaar verbonden. De prestaties van synthetische oppervlakken hebben twee essentiële aspecten: geschiktheid voor gebruik en duurzaamheid. De ondergrond moet zijn prestatiekenmerken behouden gedurende de beoogde gebruiksperiode, terwijl de fundering de langere planningshorizon van 25 tot 30 jaar moet ondersteunen. Een omissie vroeg in het project kan later leiden tot opgravingen, opmerkingen of zelfs een wijziging van het beoogde gebruik. Professionele levering begint met duidelijke doelstellingen, betrouwbare locatie-informatie en gecoördineerd oordeel over de disciplines heen.
De operationele opdracht moet ook worden getest bij piekbezetting. Het referentiekader geeft gelijktijdige planningscijfers op het veld van 75 atleten, 100 officials en 75 hulppersoneel voor de Olympische Spelen of Wereldkampioenschappen over negen dagen; 75, 75 en 60 respectievelijk voor continentale en regionale kampioenschappen gedurende vier tot acht dagen; 30, 60 en 50 voor de Wereldbekerwedstrijd over drie dagen; en 75, 60 en 30 voor nationale kampioenschappen over twee tot vier dagen.
Schoolsportdagen, geconcentreerde trainingen en publieke toegankelijkheid zorgen voor verschillende dichtheden. Ingangen, routes onder stands en materiaaltransportpaden ervaren verschillende belastingen. Het simuleren van deze situaties tijdens het ontwerp brengt conflicten aan het licht die onzichtbaar kunnen zijn als de faciliteit leeg is.
Het plannen van een professionele locatie betekent niet dat alle mogelijke faciliteiten op de locatie moeten worden geplaatst. Het betekent dat er voldoende ruimte en een verstandige bedieningsvolgorde moet worden geboden voor de beoogde evenementen. Voor toekomstige warming-up- of veldevenementen moet er ruimte worden gereserveerd in het oorspronkelijke plan. In het aangehaalde raamwerk heeft een standaard opwarmbaan van 400 meter ten minste vier ovale banen en zes rechte banen, samen met afzonderlijke discus-, hamer- en speerbanen en twee kogelstootfaciliteiten. Hoe compacter de lay-out, hoe zorgvuldiger de veiligheid, onderhoudstoegang en interacties tussen evenementen moeten worden beoordeeld.
Outdoor Categorie I Graad A: een ovaal van 400 m; een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw, waarbij 37.898 m of 36 m is toegestaan voor renovatie volgens de genoemde criteria; minimaal acht ovale rijstroken en bij voorkeur negen rechte rijstroken; totale dikte van het kunststofoppervlak van minimaal 14 mm, geen plaatselijk oppervlak kleiner dan 10 mm en aanbevolen absolute dikte van minimaal 13 mm. Een aparte opwarmfaciliteit met hetzelfde type ondergrond moet worden geaccepteerd van categorie II, klasse B of hoger.
Outdoor Categorie I Graad B: een ovaal van 400 m; een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw, met 37.898 m of 36 m voor renovatie volgens de genoemde criteria; minimaal acht ovale rijstroken; totale oppervlaktedikte van minimaal 14 mm, geen lokaal gebied kleiner dan 10 mm en aanbevolen absolute dikte van minimaal 13 mm.
Outdoor Categorie II Graad A: een ovaal van 400 m; een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw, met 37.898 m of 36 m voor renovatie volgens de genoemde criteria; minimaal zes ovale rijstroken; totale oppervlaktedikte van minimaal 13 mm en geen plaatselijk oppervlak kleiner dan 10 mm.
Outdoor Categorie II Graad B: een ovaal van 400 m; een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw, met 37.898 m of 36 m voor renovatie volgens de genoemde criteria; minimaal vier ovale rijstroken; totale oppervlaktedikte van minimaal 13 mm en geen plaatselijk oppervlak kleiner dan 10 mm.
Outdoor Categorie III: minimaal vier ovale banen; de schootlengte of buigradius kan afwijken van de standaard World Athletics-configuratie; totale oppervlaktedikte van minimaal 13 mm en geen plaatselijk oppervlak kleiner dan 10 mm.
Bouwcategorieën: I, II en III vereisen een standaardbaan van 400 m met minimaal acht ovale banen en acht rechte banen voor de 100 m en 110 m horden; IV vereist zes ovale en zes rechte rijstroken; V vereist vier ovale en zes rechte rijstroken.
Competitie mapping: Bouwcategorie I komt overeen met Competitiecategorie 1; II tot categorieën 3 en 5; III tot categorieën 2, 4, 6, 7 en 8; IV tot categorieën 9 en 10; en V tot categorie 11.
Gelijktijdige personeelsaantallen: Olympische Spelen en Wereldkampioenschappen, 75 atleten, 100 officials en 75 hulppersoneel gedurende negen dagen; continentale en regionale kampioenschappen, 75, 75 en 60 gedurende vier tot acht dagen; nationale kampioenschappen, 75, 60 en 30 over twee tot vier dagen.
Locatieselectiefactoren: internationale of binnenlandse transporttoegang, infrastructuur en accommodatie en management van deelnemers. Nationale instanties kunnen de technische vereisten voor binnenlandse concurrentie wijzigen.
Planning voor de hele levensduur: naar verwachting 8 tot 10 jaar vóór een grote renovatie van het oppervlak, afhankelijk van het gebruik, en een fundering die naar verwachting twee tot drie keer langer meegaat, ongeveer 25 tot 30 jaar.
Typische geometrie van 400 m: twee rechte stukken van 84,39 m; straal tot buitenzijde van de binnenrand: 36,50 m; meetradius baan één, 36,80 m; baanbreedte, 1,22 m; lengte binnenrand, 398,116 m, berekend als 2 x pi x 36,50 + 2 x 84,39 met pi = 3,1416; nominale meetlengte van baan één, 400,00 m.
Projectcontroles: wijs afzonderlijke recordidentificaties toe aan de wedstrijdcategorie, constructiecategorie, aantal banen, rondelengte, totale oppervlaktedikte, veldevenementen, binnen- en buitenveiligheidsgebieden, opwarmfaciliteit en wedstrijdfuncties.
Referentiebasis: bepalingen voor de buitencategorie in de Chinese Atletiekbond Reglementen voor de Acceptatie van Atletiekfaciliteiten, weergegeven in het Witboek over Acceptatie en Goedkeuring van de Chinese Atletiekbond. Competitie- en constructiecategorieën worden besproken in paragrafen 1.3, 1.4 en 1.5 van het Track and Field Facilities Manual, vierde herziene versie; spoorgeometrie in paragraaf 2.2.1.1; levensduur van het oppervlak in paragraaf 3.1.2; en levensduur van de fundering in paragraaf 3.2. Bevestig de toepasselijke editie- en projectvereisten voordat u deze cijfers gebruikt voor ontwerp of acceptatie.
Volgens de aangehaalde acceptatiecriteria voor buiten van de Chinese Atletiekvereniging vereisen categorie I-klassen A en B ten minste acht ovale rijstroken, categorie II-klasse A ten minste zes, en categorie II-klasse B en categorie III ten minste vier. De eerste vier kwaliteiten gebruiken een ovaal van 400 m en een buigradius van 36,5 m voor nieuwbouw; de genoemde renovatiemogelijkheden zijn 37.898 m en 36 m. Categorie III mag niet-standaard overlappingslengtes of buigradii gebruiken. De minimale totale dikte van het kunststofoppervlak bedraagt 14 mm voor categorie I en 13 mm voor categorie II en III, zonder oppervlak kleiner dan 10 mm en een aanbevolen absolute dikte van minimaal 13 mm voor categorie I.
De ontwerpopdracht moet het beoogde gebruik vertalen in een verifieerbare technische matrix. Geplande evenementen, het beoogde wedstrijdniveau, het aantal banen, de voorzieningen voor veldevenementen, de prestaties van het oppervlak en de verwachte periode vóór grote renovatie, ondersteunende accommodatie en operationele intensiteit moeten allemaal overeenkomen met tekeningen, testitems en overdrachtsdocumenten. Als acceptatie of certificering van een faciliteit vereist is, bevestig dan de categorie en de aanvraagprocedure voordat u de faciliteiten controleert. Een standaard rondelengte of een conforme ondergrond alleen garandeert niet dat de hele locatie geschikt is voor wedstrijden.
De matrix moet het gebruik koppelen aan de faciliteitsvoorziening, de voorziening aan geometrische controles zoals 84,39 m, 36,50 m, 1,22 m en de meetafwijking van 0,30 m, geometrische controles aan onderzoeksgegevens, en materialen en structuren aan testrapporten. Alle disciplines moeten aan dezelfde doelstellingen werken en dezelfde tekeningen herzien, zodat de individueel conforme elementen bij de overdracht een compleet geheel vormen.
Zodra de projectdoelstellingen zijn vastgesteld, geeft u een revisie-gecontroleerde ontwerpopdracht en een lijst met acceptatiereferenties uit. Wijs de eisen op het gebied van circuit, veldevenementen, afwatering, verharding, bediening en onderhoud toe aan de verantwoordelijke disciplines. In de volgende fase van het locatieonderzoek moeten de vereiste afstanden tussen de grenzen, bestaande niveaus en informatie over behouden faciliteiten als uitgangspunt worden genomen.
Bevestig het hoofdgebruik, het hoogste beoogde wedstrijdniveau, de categorie van de faciliteit en het vereiste evenementenaanbod. Oppervlakteselectie moet deze opdracht volgen.
Nee. Het aantal rijstroken is één vereiste. Ook geometrie, oppervlakteprestaties, veldevenementen, veiligheidsvoorzieningen en het toepasselijke acceptatie- of certificeringsproces moeten aan de orde komen.
Opwarmings- en veldevenementfaciliteiten mogen alleen later worden toegevoegd als het oorspronkelijke plan voldoende geschikte ruimte en toegang behoudt.
Bewaar controle- en geometriegegevens, niveaus en hellingen, materiaaltests, acceptatiegegevens van funderingen, markeringscontroles, as-built tekeningen en locatiefoto's.
Trefwoorden: atletiekstadionplanning; classificatie van faciliteiten; 400 m atletiekbaan; geprefabriceerde rubberen rupsbanden; acceptatie van projecten.
