Bekeken: 0 Auteur: HUADONG Publicatietijd: 2026-11-11 Herkomst: HUADONG
De centrale taak van een preconstructieonderzoek is het verifiëren van de coördinaten en hoogtereferenties, bestaande grenzen, ondergrondse infrastructuur en afwateringsomstandigheden, en deze omzetten in beperkingen die ontwerpers kunnen gebruiken. Vooral grondonderzoek is belangrijk. De precieze funderingslagen en hun diktes zijn afhankelijk van de locatie. De geciteerde handleiding roept op tot een uitgebreid geotechnisch onderzoek van de grond onder de fundering, inclusief lagen op ongeveer 2,50 m diepte, draagvermogen, schuifweerstand op verticale vlakken en permeabiliteit, waarbij monsters in een laboratorium worden getest. Bodemonderzoek dient plaats te vinden tijdens het ontwerp, vóór de aanbesteding en bouw.
Landmeten en grondonderzoek zijn dus complementair. Het onderzoek stelt coördinaten, niveaus en grenzen vast; geotechnisch onderzoek beoordeelt de ondersteunende grond. Samen informeren ze de positionering van het spoor, de hoeveelheden grondwerk en de afwateringsregelingen.
De eerste stap is het vaststellen van een gemeenschappelijke meetreferentie. Identificeer het horizontale coördinatensysteem en het verticale referentiepunt, en bevestig dat de ontwerptekeningen, topografische plannen en bestaande as-built-records consistente referenties gebruiken. De aangehaalde meetvereisten voor de faciliteit verbinden toleranties aan afmetingen en registreren lineaire metingen en niveaus tot op de millimeter nauwkeurig. Bij spoorhartafstanden, rechte lengtes en uitlijningscontroles gelden toleranties van +/- 0,005 m en 0,010 m.
Deze nauwkeurigheden zijn zinloos als het gegeven onduidelijk is. Informatie van verschillende organisaties of projectfasen kan betrekking hebben op coördinaattransformaties of verschillende hoogtenulpunten. Zelfs correct bediende instrumenten kunnen dan een totale uitzetverplaatsing produceren. Een onzeker gegeven vormt een groter risico dan één geïsoleerde puntfout, omdat deze de hele installatie kan beïnvloeden.
Het controlenetwerk moet het bouwgebied bestrijken en tegelijkertijd stabiliteit en interzichtbaarheid op de lange termijn bieden. Controleer voordat u met de werkzaamheden begint of de controlepunten op hun oorspronkelijke positie blijven staan, dat de markeringen intact zijn en dat grondverzetmachines deze niet verstoren. Accepteer een bestaand punt niet uitsluitend omdat het in eerdere records voorkomt: meet het zelfstandig opnieuw en voer passende afsluitingscontroles uit.
De referentiehandleiding beschrijft een fundering die bedoeld is om ongeveer 25 tot 30 jaar vrij te blijven van beweging of deining, twee tot drie keer de verwachte levensduur van het oppervlak. Onderzoekscontrole moet herhaalde controles ondersteunen door renovatie van het oppervlak en de langere onderhoudsperiode van de fundering. Voor spoorcentra, assen en niveaus die in de toekomst moeten worden geverifieerd, moet u duurzame externe controles instellen en hun coördinaten, hoogten, foto's en beveiligingsvoorzieningen vastleggen.
Gegevens over bestaande omstandigheden moeten consistente velden gebruiken. Noteer voor controlepunten minimaal de puntidentificatie, horizontale coördinaten, hoogte, referentiesysteem, observatiedatum en verificatieverschil. Afwateringsknooppunten moeten de niveaus van de kanaaltop en de inverter, de niveaus van de geul- of kamerafdekking en de niveaus van het afvoergrensvlak registreren. Druk niveauverschillen uit als Delta H = H2 - H1 en identificeer de begin- en eindpunten zodat verticale informatie direct kan worden gebruikt in ontwerpberekeningen.
Het ontwerp van de fundering moet ervoor zorgen dat regenwater en grondwater kunnen afvloeien naar de onderliggende bodem of het drainagesysteem, indien van toepassing. Het genoemde prestatiedoel is het vermijden van stilstaand water na de beschouwde maximale regenval en het laten passeren van water door doorlatende oppervlakken. Het vaststellen van bestaande stroompaden, afvoeren en omliggende stroomgebieden vóór de bouw is essentieel voor het beoordelen van deze doelstellingen.
De tweede stap is het nauwkeurig in kaart brengen van de grenzen. De wettelijke terreingrens, het bouwhek, de wegrand, de fundering van de tribune, de drainageconstructie en de ondergrondse constructiegrens zijn verschillende soorten lijnen. Een hek kan tijdelijk zijn in plaats van een perceelsgrens. Een verharde strook die beschikbaar lijkt, kan hulpvoertuigen of apparatuurtoegang bieden. Onderscheid juridische grenzen, ontwerp controlegrenzen en bestaande fysieke grenzen op basis van hun informatiebronnen, en markeer conflicten expliciet.
De bronrichtlijn waarschuwt voor moeilijke, kostbare locaties zoals eerder gedempte grond vanwege verplaatsingsrisico's en het uitgebreide onderzoek dat nodig is om stabiliteit aan te tonen. Dergelijke locaties kunnen oude leidingen, begraven funderingen en differentiële nederzettingen bevatten. Onvoldoende grensinformatie maakt later vermijdingswerk duurder. Ontwerpers moeten weten welke lijnen kunnen bewegen en welke niet, en niet alleen een aantrekkelijk achtergrondplan krijgen.
De derde stap is het vaststellen van niveaus en watercondities. Problemen met de afwatering van stadions komen vaak voort uit een discontinue afwateringsroute over verschillende gebieden in plaats van uit één geïsoleerd dieptepunt. Oppervlaktewater is voornamelijk afkomstig van neerslag, waaronder regen, mist, dauw en sneeuw, maar kan ook het gevolg zijn van ontwerpfouten, externe instroming of omringende grondwaterdruk. Er zijn speciale maatregelen nodig als extern water de faciliteit binnendringt of als de omringende waterdruk hoger is.
De drainage moet niet alleen betrekking hebben op de sportvloer, maar ook op de tribunes, aangrenzende verkeersruimtes, aangrenzende sportoppervlakken en aanverwante ruimtes. Onderzoek het centrum van de locatie, de voorgestelde voetafdruk van het spoor, omliggende wegen, kanalen, geulen en bestaande leidingverbindingen. Noteer na regen de mate van plassen, diepte-indicatoren en hoe lang het water blijft staan. Extra onderzoekspunten moeten breeklijnen, stoepranden, kanaalranden en ingangen vastleggen in plaats van alleen maar een regulier raster te volgen. Een digitaal terreinmodel legt trends bloot; Foto's en observaties ter plaatse helpen vaststellen of plassen zich herhaalt.
De vierde stap is het identificeren van bestaande voorzieningen en verborgen omstandigheden. Maak bij spoorrenovatie onderscheid tussen de oorspronkelijke binnen- en buitenranden, oude markeringen en bewoonde gebieden. Waar kunstgras, lichtmasten of stands behouden blijven, beïnvloedt de positioneringsnauwkeurigheid het raakvlak met nieuw werk. Vraag informatie over nutsvoorzieningen op bij de verantwoordelijke organisaties en verifieer deze. Niet onderzochte ondergrondse ruimte mag niet als onbelemmerd worden omschreven.
De funderingsconstructie begint met het blootleggen van de bodemgesteldheid: verwijder vegetatie, los materiaal of vorstgevoelige lagen totdat een stevige draaggrond is bereikt; verdicht of verwijder ongeschikt materiaal en vervang het indien nodig door goed verdichte vulling. Onderzoek vóór de bouw moet daarom zowel bepalen wat er onder de grond ligt als wat de waarschijnlijke uitgravingsdiepte en formatieconditie is. Markeer onzekere leidingen of constructies als niet-geverifieerd en identificeer eventueel aanvullend onderzoek.
De selectie van veldonderzoekspunten moet daaropvolgende berekeningen ondersteunen. Voor het controleren van een bestaande bocht is meer nodig dan alleen de twee uiteinden en het middelpunt; het beoordelen van de drainage heeft meer nodig dan een paar duidelijke hoge en lage punten. De prestatiedoelstellingen voor waterafvoer en waterdoorlatende constructie vereisen dat het gehele traject van stroomgebied tot transport en afvoer wordt vastgesteld.
Selecteer voldoende karakteristieke punten rond structurele randen, hellingsveranderingen en zichtbare kenmerken. Spaarzame metingen kunnen een vloeiend ogende curve genereren die lokale defecten verbergt. Controleer na het modelleren de geselecteerde locaties ter plaatse. Bij abrupte veranderingen of afwijkende punten moet u eerst invoerfouten, verkeerde puntidentificaties of onjuiste doelhoogtes elimineren voordat u een technisch oordeel velt.
Enquêteresultaten moeten vermelden wanneer ze geldig waren. Het voorbereiden van de locatie kan leiden tot het opruimen van vegetatie, tijdelijke voorraden, omleidingen van nutsvoorzieningen en veranderingen aan omliggende wegen. Een topografisch plan dat nauwkeurig is op de onderzoeksdatum, beschrijft de locatie mogelijk enkele weken later niet meer.
De funderingsvoorbeelden in de aangehaalde handleiding hebben ook ruimtelijke implicaties: een gebroken hardsteenlaag van maximaal 200 mm; twee asfalt-betonlagen met een gezamenlijke dikte van minimaal 60 mm, doorgaans een onderlaag van 40 tot 60 mm en een bovenlaag van 20 tot 30 mm; en minimaal 150 mm vrij doorlatend aggregaat onder een asfaltlaag van 60 mm. Bij een minder gunstige ondergrond kan een inbouwdiepte van 400 tot 500 mm nodig zijn. De haalbaarheid ervan moet worden beoordeeld aan de hand van de topografische en geotechnische bevindingen en mag niet worden behandeld als een universeel voorschrift voor bestrating.
Als ontwerp en constructie met een lange tussenruimte van elkaar gescheiden zijn, spreek dan af welke gebieden opnieuw moeten worden onderzocht voordat u vertrekt en welke controles controles vereisen vóór kritische werkzaamheden. Het dateren van de gegevens en het identificeren van daaropvolgende wijzigingen is betrouwbaarder dan simpelweg een tekening de nieuwste versie noemen.
Informatieoverdracht tussen organisaties is een andere veelvoorkomende zwakte. De hoofdaannemer, ontwerper, testorganisatie en landmeter kunnen verschillende software gebruiken. Verloren puntnamen, coördinaatprecisie of laagdefinities kunnen het moeilijk maken om een ontwerpmiddellijn te onderscheiden van een gemeten rand. De afmetingen van de fundering moeten ook gekoppeld blijven aan het ondersteunende geotechnische bewijsmateriaal. Een slechte gegevensoverdracht kan daarom de basis van het ontwerp wegnemen.
Geef puntschema's en beknopte beschrijvingen naast grafische bestanden. Voeg puntidentificatoren, coördinaten, hoogten, attributen, verzamelmethoden, meetdata en verificatiestatus toe. Gebruik revisie-ID's om te voorkomen dat verschillende gegevensversies tegelijkertijd op locatie worden gebruikt.
Het enquêtepakket moet voor ontwerpers gemakkelijk te gebruiken zijn. Het moet een controlepuntenschema, een bestaand topografisch plan, een register van kritische obstakels, een plan voor niveau- en drainageproblemen, representatieve secties en een geïndexeerde reeks locatiefoto's bevatten. Elke tekening moet de onderzoeksdatum, het referentiesysteem en de verantwoordelijke partij identificeren. Kritische dimensies en niveaus moeten herleidbaar zijn tot originele waarnemingen; alleen de verwerkte eindtekening behouden is onvoldoende. Maak onderscheid tussen waarnemingen, zoals een vermoedelijk oud dienstverband of gebied na een regenbui, en de gemeten gegevens.
De bron vermeldt indicatieve afvoercoëfficiënten voor de schatting van het stroomgebied: ondoordringbare synthetische oppervlakken 0,9; asfaltwegen 0,8; niet-synthetische minerale oppervlakken 0,5; doorlatende kunststofoppervlakken 0,5; verharde paden 0,6; kunstgras 0,6; betonpaden 0,3; natuurlijk gras 0,25; en begroeide grond 0,25. Dit zijn waarden uit de geciteerde referentie, geen universele ontwerpconstanten voor drainage. Het onderzoek moet de ontwerper in staat stellen bijdragende stroomgebieden af te bakenen en de juiste geverifieerde coëfficiënten toe te passen.
Een gezamenlijke site review tussen landmeetkunde en ontwerp is nuttig. De landmeter identificeert beperkingen op het wisselplan, de ontwerper legt voorgestelde spoorcentra, rechte oriëntatie en locatie van veldevenementen uit, en de aannemer identificeert de toegang tot machines en tijdelijke werkzaamheden. Dit kan een lay-out onthullen die op papier past, maar moeilijk te bouwen is. Als het voorstel dicht bij een grens of een bestaand gebouw ligt, controleer dan opnieuw de meest restrictieve ruimte tijdens de ontwikkeling van de optie, in plaats van het risico over te laten aan de bouw.
Een basiscriterium voor de fundering is het ondersteunen en overbrengen van belastingen zonder onaanvaardbare vervorming of overschrijding van het draagvermogen van de grond onder bouwvoertuigen, apparatuur en opgeslagen materialen. Toegangsroutes en tijdelijke werkgebieden introduceren daarom ook belastinggerelateerde beperkingen die de locatie-informatie zou moeten identificeren.
Dit is het punt waarop landmeten zich verplaatst van het verstrekken van informatie naar het ondersteunen van beslissingen. We moeten uitleggen of het niveauverschil met een uitmonding de beoogde afwateringsroute ondersteunt, of een hekwerk in strijd is met de spoorveiligheidsruimte en hoe het behouden van een bestaande fundering de uiteindelijke geometrie beperkt. De lange servicehorizon van de fundering betekent dat landmeten, geïnterpreteerd naast geotechnische bevindingen, vragen zou moeten stellen over beweging en waterstroming in plaats van alleen de huidige hoogte te beschrijven.
Leg het bewijsmateriaal en de berekeningen achter deze observaties vast, zodat de ontwerper ze kan beoordelen. Survey-interpretatie ondersteunt ontwerpgoedkeuring of specialistische geotechnische beoordeling, maar vervangt deze niet.
De grootste waarde van een bestaande-conditieplan is het vermogen om relaties tussen beperkingen aan te tonen. De posities van hekwerken beïnvloeden de buitenruimte, niveaus beïnvloeden de afwateringsrichting, de toestand van de bestaande fundering beïnvloedt de diepte van de reconstructie en servicelocaties beïnvloeden de bouwvolgorde. Door deze samen te brengen komen conflicten aan het licht die afzonderlijke disciplinetekeningen kunnen missen.
Gemeenschappelijke afwateringsvoorzieningen omvatten perimeterkanalen, individuele inlaatleidingen rond de baan en open sloten. Ze bezetten verschillende hoeveelheden plangebied. De waarschijnlijke posities en ruimtevereisten van kanalen en leidingen moeten in aanmerking worden genomen naast de bijdragende stroomgebieden, in plaats van uitgesteld totdat er geen ruimte meer over is in het gedetailleerde ontwerp.
Enquêteresultaten moeten onafhankelijke controle kunnen doorstaan. Controlepunten, karakteristieke punten en probleemlocaties hebben duidelijke identificatiegegevens en originele registraties nodig. Als een ontwerper een grens of niveau in twijfel trekt, moet de landmeter het resultaat kunnen teruggeven, opnieuw meten en verklaren. Ook moet de fundering de ondergrond beschermen tegen grondwater, onderliggende grondbewegingen en vorst. In regio's waar de wintertemperaturen vaak onder de 0 graden Celsius liggen, kan een diepere constructie nodig zijn om de vorst te beperken. Bestaande toestandsonderzoeken en geotechnisch onderzoek moeten daarom gezamenlijk de relevante bodemgesteldheid beschrijven.
Afwijkingen vereisen een expliciete behandeling. Een punt dat aanzienlijk boven de omgeving ligt, kan een echte kamerafdekking of structurele projectie vertegenwoordigen, of het kan het resultaat zijn van een onjuiste prismahoogte. Het zonder onderzoek verwijderen kan een gevaar verbergen; het opnemen ervan zonder verificatie kan het terreinmodel vertekenen. Controleer de oorspronkelijke waarnemingen opnieuw en breng kritische afwijkingen opnieuw in kaart. Sommige geotechnische tests kunnen ter plaatse op verschillende diepten worden uitgevoerd, en afwijkende bodemomstandigheden kunnen aanvullende boorgaten of tests vereisen. In de resultaten moet naar landmeetkundige en geotechnische afwijkingen worden verwezen.
Hoe specifieker het onderzoek, hoe makkelijker het is om een bouwbaar schema te ontwikkelen. Identificeer de aard van elke grens, de onderzoeksmethode en het betrouwbaarheidsniveau van elke dienst, en de observatiedatum van niveaugegevens. Ontwerpers kunnen dan aanpasbare beperkingen onderscheiden van de beperkingen die moeten worden gehandhaafd. Omdat de funderingsconstructie plaatsafhankelijk is, kan op voorhand geen enkele universele opbouw worden voorgeschreven. Elk nieuw project vereist een specialistische beoordeling van de geotechnische informatie; het preconstructieonderzoeks- en onderzoekspakket levert de input voor die beoordeling.
Voorbeeld van een vrije doorgang: bij een terreinbreedte van 96,00 m minus de ongeveer 92,52 m buitendiameter van een typisch ovaal met acht rijstroken blijft er in totaal 3,48 m over aan de twee zijden.
Als er aan elke kant 1,00 m buitenste veiligheidsruimte wordt toegestaan, blijft er theoretisch 1,48 m over voor verdere voorzieningen. Afvoerkanalen, schuttingfunderingen en bouwtoeslagen behoeven nog steeds controle; de binnenste veiligheidszone moet ook afzonderlijk worden gecontroleerd ten opzichte van het binnenveld.
Als bij hermeting van de grens een lokale vrije breedte van slechts 95,20 m wordt gevonden, is de beschikbare breedte 0,80 m minder, waardoor de gecombineerde zijruimte wordt teruggebracht van 3,48 m naar 2,68 m.
Voorbeeld van helling: een niveauverschil van 0,120 m over een horizontale afstand van 40,00 m geeft een gemiddeld hellingspercentage van 0,30 procent.
In de onderzoeksvelden moeten onderscheid worden gemaakt tussen X- en Y-coördinaten, hoogte H, punttype, observatiedatum, instrumentidentificatie, horizontaal coördinatensysteem en verticale datum.
De verificatiegegevens van het controlenetwerk moeten bekende en waargenomen coördinaten, horizontale verschillen, voorwaartse en retourniveauverschillen, afsluitingsfouten en aangepaste resultaten bevatten.
Bereken de afstanden afzonderlijk tot de fysieke buitenrand van het spoor, de rand van het veiligheidsgebied, de rand van de afvoergoot en de funderingslijn van het hekwerk.
De bovenstaande cijfers voor speling en hellingsgraad zijn rekenvoorbeelden. Bij formele besluiten moet gebruik worden gemaakt van het daadwerkelijke onderzoek, de goedgekeurde bouwtekeningen en de vastgestelde eisen.
Ondergrondonderzoek: het geciteerde handboek roept op tot uitgebreid geotechnisch onderzoek tot circa 2,50 m diepte, inclusief draagvermogen, schuifweerstand en doorlaatbaarheid, met laboratoriumonderzoek van monsters. Sommige tests kunnen ter plaatse op verschillende diepten worden uitgevoerd. Het onderzoek moet worden afgerond tijdens het ontwerp, vóór de aanbesteding en de bouw.
Let op bij locatieselectie: eerder gevuld of anderszins moeilijk terrein kan verplaatsingsrisico's, hoge kosten en uitgebreid onderzoek met zich meebrengen om de stabiliteit aan te tonen.
Levensduur van de fundering: de genoemde planningsverwachting is twee tot drie keer de levensduur van het oppervlak, ongeveer 25 tot 30 jaar zonder beweging of deining.
Basiscriteria voor de fundering: ondersteuning en overdracht van belastingen; weerstand bieden aan onaanvaardbare vervorming onder bouwvoertuigen, uitrusting en materialen; ondersteuning van atleten en onderhoudsapparatuur zonder permanente vervorming; bescherm het oppervlak tegen grondwater, grondbeweging en vorst; en zorgen voor drainage die geschikt is voor de ontwerpregenomstandigheden.
Funderingsvolgorde: vegetatie, losse grond en vorstgevoelig materiaal verwijderen tot stevige draaglagen; ongeschikte grond verdichten of verwijderen en vervangen door goed verdichte vulling; installeer de aangegeven ondergrond- of funderingsdrainage. Het bronconstructievoorbeeld specificeert een steenslaglaag van maximaal 200 mm.
Indicatieve afzetting in de bron: twee asfalt-betonlagen van in totaal minimaal 60 mm, doorgaans 40 tot 60 mm onder en 20 tot 30 mm boven; minimaal 150 mm vrij doorlatende toeslagstof onder een asfaltconstructie van 60 mm; en een totale bouwdiepte van 400 tot 500 mm op minder gunstige locaties. Een grotere diepte kan nodig zijn wanneer frequente wintertemperaturen onder het vriespunt het risico op vorst veroorzaken.
Referentieafvoercoëfficiënten: ondoordringbaar synthetisch oppervlak 0,9; asfaltweg 0,8; niet-synthetisch mineraal oppervlak 0,5; doorlatend synthetisch oppervlak 0,5; verhard pad 0,6; kunstgras 0,6; betonpad 0,3; natuurlijk gras 0,25; begroeide grond 0,25. Bevestig projectspecifieke afvoerinputs vóór gebruik.
Afwateringsbereik: omvat onder meer de sportvloer, tribunes, aangrenzende verkeersruimten, aangrenzende sportvelden en bijbehorende ruimtes. Externe instromingen of een hogere omgevingswaterdruk vereisen bijzondere aandacht.
Uitlaatvoorzieningen: perimeterkanalen, individuele inlaatleidingen rond het spoor en open sloten.
Acceptatiekader genoemd in de bron: buitencategorie I, klasse A en B vereisen minimaal acht ovale banen en een totale oppervlaktedikte van 14 mm; Categorie II Graad A vereist minimaal zes rijstroken en 13 mm; Categorie II, klasse B en categorie III vereisen minimaal vier rijstroken en 13 mm. Geen enkel gebied mag een totale dikte van minder dan 10 mm hebben. Categorie III mag een andere rondelengte dan 400 m hanteren.
Referentiebasis: bepalingen voor de buitencategorie in de Regelgeving van de Chinese Atletiekvereniging voor de Acceptatie van Atletiekfaciliteiten, weergegeven in het Witboek over Acceptatie en Goedkeuring. Grondonderzoek, funderingscriteria en constructie worden besproken in paragraaf 3.2 van het Track and Field Facilities Manual, vierde herziene versie, inclusief paragrafen 3.2.1 en 3.2.2. Oppervlaktedrainage en afstromingscoëfficiënten worden besproken in paragraaf 3.3. Bevestig de toepasselijke editie, lokale vereisten en technische ontwerpbasis voordat u de numerieke waarden overneemt.
Stel een ontruimingsschema op dat onafhankelijk kan worden herberekend. Voor een terrein van 96,00 m geven een binnenrandradius van 36,50 m en acht rijstroken van 1,22 m een buitendiameter van ongeveer 2 x (36,50 + 8 x 1,22) = 92,52 m, waardoor er over de twee zijden slechts 3,48 m overblijft.
De lange gebruikshorizon van de fundering en de steen-, asfalt- en drainagelagen vereisen allemaal voldoende horizontale en verticale ruimte binnen de locatie. De resterende zijruimte moet ruimte bieden aan de relevante buitenste veiligheidsruimten, afvoerkanalen, hekfunderingen en constructietoleranties; veiligheidsafstanden binnenin vereisen een afzonderlijke controle op het terrein. Alleen een terreinbreedte van 96 meter is niet haalbaar. Dit is een voorbeeld uit de optiefase: de werkelijke afstanden moeten segment voor segment worden berekend tussen de onderzochte grenzen en ontwerpranden.
Het pakket met de bestaande toestand moet controleschema's, onderzoeksschetsen, originele waarnemingen, resultaten van aanpassingen of afsluitingscontroles en een digitaal topografisch plan bevatten. Voeg de geotechnische bevindingen toe, inclusief de bemonsterde draagkracht-, schuif- en doorlaatbaarheidsgegevens voor de onderzochte lagen en adviezen over gevulde grond, zachte lagen en vorstgevoelige zones.
Harde grenzen, ondergrondse diensten, kamerafdekkingen, uitlaten en niveaupunten moeten één coördinatensysteem en verticale datum gebruiken en onderzoeksdata bevatten. Baken de bijdragende stroomgebieden af en documenteer de aannames over de afvoer, inclusief de bronreferentiewaarden, indien van toepassing. Meet onafhankelijk hekken, constructies en voorzieningen opnieuw op die een kritische invloed hebben op de ontwerpvrijheid, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op de afmetingen die zijn afgeleid van een achtergrondtekening.
Afzonderlijke horizontale en verticale controles bij het verifiëren van het controlenetwerk. Horizontale controle betreft afstanden, richtingen en afsluiting; verticale controle heeft betrekking op het sluiten van nivelleringslussen en datumoverdracht. Als er een discrepantie optreedt, beoordeel dan de puntstabiliteit voordat u besluit of u de resultaten wilt bijwerken. Verplaats niet eenvoudigweg elke coördinaat met dezelfde hoeveelheid.
Langetermijncontrole ondersteunt herhaalde verificatie gedurende de geplande serviceperiode van de stichting. Als de preconstructiereferentie verloren gaat, verliezen latere geometrische controles, inclusief de 28 controlemetingen in de referentiehandleiding en het lengtebereik van 400,00 tot 400,040 m, hun gemeenschappelijke basis.
Het positioneren van het spoor mag pas plaatsvinden nadat het onderzoek naar de bestaande toestand is gecontroleerd en overgedragen met behulp van een gemeenschappelijke horizontale en verticale referentie. Voordat u een optie selecteert, documenteert u de conclusies over de stabiliteit van controlepunten, grensafstanden, ondergrondse dienstconflicten en ondergrondse omstandigheden. Geef expliciet aan of gevulde grond, zachte lagen of ongunstige stroomgebieden van invloed zijn op de locatie van het spoor, de verplaatsing van grondwerken of de plaatsing van afwateringskanalen.
Nee. Een onderzoek stelt posities, niveaus en zichtbare beperkingen vast. Een geotechnisch onderzoek beoordeelt de ondersteunende grond en de technische eigenschappen ervan.
Nee. Meet ze onafhankelijk opnieuw, controleer de sluiting en beoordeel hun stabiliteit voordat u ze adopteert om op pad te gaan.
Registreer stroomgebieden, stroompaden aan het oppervlak, kanaal- en pijpomkeerniveaus, kamerafdekkingen, lozingspunten en bewijs van plassen of externe instroom.
Ontruiming, grondwerken, voorraden en omleidingen van nutsvoorzieningen kunnen de locatie veranderen. Datums en herzieningen laten zien welke voorwaarden de gegevens beschrijven en wat opnieuw moet worden gecontroleerd.
Trefwoorden: preconstructieonderzoek; enquêtecontrolenetwerk; grondonderzoek; spoor drainage; beperkingen van de site.
