Kyke: 0 Skrywer: HUADONG Publiseer Tyd: 2026-10-15 Oorsprong: HUADONG Sport
Om 'n hardloopbaan op te meet is veel meer as om 'n band te rek en lyne te verf. Dit vestig die geometrie wat mededingingsafstande vergelykbaar maak en verskaf 'n verwysing vir konstruksie, aanvaarding en toekomstige instandhouding. Meting begin dus voordat die basis gebou word en gaan voort nadat die sportoppervlak geïnstalleer is.
Vir die standaard 400 m-uitleg wat in die Wêreldatletiekfasiliteite-handleiding beskryf word, moet die gelykgemaakte rondtelengte tussen 400 000 m en 400 040 m val. Om aan daardie vereiste te voldoen, hang af van betroubare beheerpunte, korrekte meetlyne, gekalibreerde instrumente en behoorlik gekontroleerde berekeninge, nie bloot 'n netjiese ovaal nie.
Figuur 1. Landmeter wat 'n totale stasie en 'n verafgeleë prismapaal op 'n hardloopbaan gebruik. KI-gegenereerde tegniese illustrasie.
Die eerste taak is om die horisontale beheernetwerk en hoogtemaatstawwe vir die hele lokaal vas te stel. Vir die standaard enkelradius-uitleg vorm twee halfsirkelmiddelpunte en die raakpunte wat reguit- en buigings verbind, die belangrikste meetkundige verwysings.
In daardie standaarduitleg is die reguit lengte en middel-tot-middel-spasiëring 84.390 m, en die randsteenverwysingsradius is 36.500 m. Hierdie figure beskryf 'n bepaalde standaard meetkunde; hulle moet nie as die enigste moontlike konfigurasie van elke 400 m-atletiekbaan aangebied word nie.
Gebruik geskikte gekalibreerde opmetingstoerusting, verifieer die sentrums en tangens onafhanklik, en bewaar permanente merkers buite konstruksieversteuring waar prakties moontlik. Die kontrolemerktekening wat by hierdie artikel voorsien word, illustreer 'n beskermde konstruksiedetail. Die fondament, rypbeskerming en installasie moet by plaaslike toestande aangepas word.
Figuur 2. Deursnittekening van 'n beskermde permanente spooropmetingsbeheermerker. Tegniese tekening verskaf saam met die artikel.
Vestig 'n geslote nivelleringsnetwerk rondom die fasiliteit en pas die waarnemings aan deur die opnamespesifikasie te gebruik. Teken maatstafliggings, instrumentidentifikasie, kalibrasie-inligting en sluitingskontroles aan. Daardie maatstawwe verskaf die algemene verwysing vir basishellings, dreineringsvlakke en finale oppervlakmetings.
Die handleiding se 28-punt beheermetode kontroleer die buitekant van die binneste spoorgrens. Vir die standaard meetkunde bestaan dit uit 24 radiuslesings, twee reguit-lengte-lesings en twee reguit-belyningskontroles. Die landmeter moet die voorgeskrewe metingsrekord en berekeningsprosedure gebruik, eerder as om onverwante lesings in een fout te bereken.
| Gaan | Standaard-uitleg verwysing na | Doel |
|---|---|---|
| Halfsirkel sentreer | 84.390 m uitmekaar | Stel die basiese meetkunde vas |
| Vier-en-twintig radiuslesings | 36.500 m, elk binne +/-0.005 m | Gaan beide randsteenboë na |
| Twee reguit lesings | 84.390 m, elk binne +/-0.005 m | Kontroleer reguit lengte |
| Twee belyningskontroles | Maksimum afwyking 0,010 m | Kontroleer reguitheid |
| Gelyke rondtelengte | 400 000 m tot 400 040 m | Verifieer die gevolglike looplengte |
Figuur 3. Agt-en-twintig beheermetings vir die standaard 400 m-baangeometrie. Tegniese tekening verskaf saam met die artikel.
Kontroleer eers die middelpunte, neem die voorgeskrewe radiuspunte en reguit lengtes waar, teken getekende afwykings aan, en bereken die gevolglike rondtelengte deur die voorgeskrewe metode te gebruik. Bewaar die oorspronklike waarnemings sowel as die finale resultaat. 'n Aanvaarbare totale lengte verskoon nie 'n individuele geometriese defek wat sy eie limiet oorskry nie.
’n Voorafvervaardigde rubberblad volg die basis daaronder. Sy relatief konsekwente dikte kan nie groot basisdepressies, omgekeerde val of nedersetting verwyder nie. Ondersoek die fondament voordat dit geheg word sodat regstellende werk voltooi kan word sonder om nuwe rubber te versteur.
Meet vlakke oor reguit, draaie, raaklynoorgange, binne- en buiterande, dreineringsvlakke en areas wat vatbaar is vir nedersetting. 'n Projekopnameplan kan gereeld gespasieerde seksies en ekstra punte gebruik by veranderinge in geometrie. Die spasiëring moet werklike lae kolle vasvang, nie net 'n gerieflike stel verbygaande lesings produseer nie.
Figuur 4. Roller wat die asfaltfondasie van 'n atletiekbaan kompakteer. Beeld verskaf saam met die artikel.
Vir die standaard buitebaanreël is sywaartse helling na binne oor die algemeen beperk tot 1%, en die algehele afwaartse helling in die hardlooprigting tussen begin en eindpunt is beperk tot 0.1%, onderhewig aan die reël se genoemde uitsonderings. Die dwarsvalrigting moet ooreenstem met die dreineringsontwerp. ’n Inwaartse drein kan nie bedien word deur ’n oppervlak wat verkeerdelik daarvan wegval nie.
Gebruik 'n reguitlyn en 'n toepaslike gapingmeter om plaaslike egaligheid in verskeie rigtings na te gaan. Onderskei die voltooide oppervlakkriteria van enige strenger basiskriteria wat deur die rubbervervaardiger vereis word. Ondersoek abrupte treë en gewrigte afsonderlik. Moenie 'n oppervlak aanvaar bloot omdat 'n arbitrêre persentasie monsterpunte verbygaan terwyl beduidende defekte elders bly nie.
Buitenste bane beweeg om groter kurwes. Hul wegspringlyne benodig dus 'n vorentoe-verskuiwing, of steier, sodat atlete dieselfde wedloopafstand aflê. Bereken die stagger vir die spesifieke gebeurtenis, baankonfigurasie en werklike opgemete meetkunde.
Vir 'n randsteenbaan word baan een 0,30 m van die randsteen gemeet; ander bane gebruik 'n meetlyn 0,20 m uitwaarts vanaf die buitenste rand van hul binneste baangrens. Hierdie verskil maak saak. Deur eenvoudig die baanwydte met die aantal tussenliggende bane te vermenigvuldig, is nie die verandering in metingsafset in ag nie.
Vir die standaard meetkunde met 1,22 m-bane is baan agt se radiusverskil relatief tot baan een se meetlyn 7 x 1,22 - 0,10 = 8,44 m. 'n Half-skoot steier is dus ongeveer pi x 8.44 = 26.516 m; 'n volrondte wankel is ongeveer 53.032 m. Hierdie voorbeelde verduidelik die meetkunde, maar die goedgekeurde nasienplan en gekontroleerde koördinaatskedule moet velduitsetting beheer.
Byeenkomste soos 800 m en aflos behels ook byeenkomsspesifieke breeklyn- en wisselsone-reëlings. Hulle word nie altyd verkry deur die 400 m-slinger onveranderd toe te pas nie. Gaan die huidige gebeurtenisreëls en nasienplan na voordat die koördinaattabelle voorberei word.
'n Totale stasie kan punte vanaf bekende kontroles uiteensit deur gebruik te maak van gekontroleerde koördinate of berekende hoeke en afstande. Verifieer die opstelling-oriëntasie en onafhanklike kontrolepunte voordat 'n lang reeks liggings gemerk word. Instrumentvermoë alleen bepaal nie die akkuraatheid van die hele opname nie.
Waar 'n goedgekeurde band-en-akkoord-metode gebruik word, bereken die relevante akkoordlengtes en meetkundige snypunte uit die korrekte verwysings. 'n Enkele afstand vanaf een punt kan nie 'n ander punt uniek opspoor sonder 'n bykomende beperking nie. Vermy om 'n geboë boog te probeer meet deur terloops 'n reguit band langs die oppervlak te lê.
Figuur 5. Begeleide lynmerktrollie wat 'n wit lyn op 'n rooi rubberbaan aanbring. KI-gegenereerde tegniese illustrasie.
Gebruik die korrekte rande van die begin- en eindlyne wanneer jy 'n wedloopafstand meet. Bevestig die nominale baanwydte, lynwydte en die huidige kleurgekodeerde merkskedule. Wit baangrense, byeenkomsmerke, aflossones, hekkieposisies en breeklyne moet duidelik, korrek geleë en onderskeibaar wees. Moenie staatmaak op 'n vereenvoudigde bewering dat elke kleur altyd dieselfde kenmerk by elke lokaal verteenwoordig nie.
Vir voorafvervaardigde rubberloopbaanstelsels soos GODER , plaatverbindings is installasiekenmerke, nie opnamedatums nie. Herstel die kompetisie-geometrie op die voltooide oppervlak, en gebruik 'n versoenbare lynverf nadat die stelsel die vereiste uithardingstoestand bereik het.
'n Staalband se werklike lengte kan effens verskil van sy nominale lengte, en temperatuurveranderinge verander daardie lengte tydens gebruik. Pas die kalibrasiekorreksie, temperatuurkorreksie en enige toepaslike spanning-, sak- of hellingkorreksies toe wat deur die meetmetode vereis word.
Wanneer 'n bandlesing in 'n ware afstand omgeskakel word, word die temperatuurkorreksie gewoonlik uitgedruk as alfa x (T - T0) x L, deur die band se uitsettingskoëffisiënt en kalibrasietemperatuur te gebruik. Wanneer 'n vaste afstand vasgestel word, word die vereiste bandlesing in die teenoorgestelde sin aangepas. Deur hierdie twee bewerkings te verwar, keer die regstelling om.
Byvoorbeeld, met 'n illustratiewe staaluitsettingskoëffisiënt van 0,0000115 per graad Celsius, 'n 36,50 m afstand en 'n band 5 grade kouer as sy 20-grade verwysing, is die temperatuur effek ongeveer 2,10 mm. Gebruik die werklike bandsertifikaat en prosedure. 'n Lae-uitbreiding invar band verminder temperatuur sensitiwiteit maar verwyder nie die behoefte aan kalibrasie en korrekte veld tegniek nie.
Herhaal die meetkundige en vlakkontroles nadat dit op die oppervlak geplaas is. Bevestig dat installasie nie onaanvaarbare veranderinge by nate, rande of oorgange aangebring het nie. Maak 'n opname van alle kompetisie-kenmerke wat benodig word vir die venue se beoogde gebruik, nie net die hoofovaal nie.
Dikte- en oppervlakprestasietoetsing is verwante aanvaardingsaktiwiteite, maar dit is nie plaasvervangers vir dimensionele meting nie. Gebruik die toepaslike monsternemingsmetode en produksertifikaatdiktevereistes, insluitend enige aangewese versterkte areas. 'n Geakkrediteerde laboratorium moet die toetsing onderneem wat vereis word vir 'n fasiliteit-sertifiseringsroete.
Voltooi 'n visuele nasieninspeksie en behou die goedgekeurde tekeninge, rou opname waarnemings, berekeningsblaaie, kalibrasierekords, beheerpuntbeskrywings en as-gebou metingsverslag. Teken op en verifieer regstellings voor die lokaal oopmaak. Toekomstige herstelwerk en opmerkings moet terugverwys na dieselfde beskermde beheerstelsel.
Akkurate spooropmeting berus op drie beginsels: stabiele verwysings, korrekte meetkunde en geverifieerde uitvoering. Permanente beheerpunte hou die lokaal meetbaar; noukeurig gekontroleerde berekeninge hou wedloopafstande konsekwent; finale meting bevestig dat die geboude fasiliteit ooreenstem met sy beoogde ontwerp. Presisie word verkry deur die volledige werkvloei, nie deur een instrument of 'n laaste laag verf nie.
1. Waarom word baan een nie direk langs die randsteen gemeet nie?
Die voorgeskrewe lopende meetlyn is verreken vanaf die randsteen. Om direk langs sy rand te meet, sal 'n ander radius gebruik en 'n ander rondtelengte produseer.
2. Is 36,50 m en 84,39 m verpligtend vir elke 400 m-baan?
Hulle beskryf die standaard enkelradius-uitleg wat hier bespreek word. Ander toegelate geometrieë vereis hul eie goedgekeurde afmetings, berekeninge en metingsrekords.
3. Kan die nate tussen voorafvervaardigde rolle baanmerk lei?
Nee. Roluitleg word deur installasiebehoeftes beheer. Kompetisielyne moet uiteengesit word uit opgemete kontroles en die goedgekeurde nasienplan.
4. Skakel 'n totale stasie meetfoute uit?
Nee. Verkeerde beheerkoördinate, oriëntasie, prisma-opstelling, kalibrasie of berekeninge kan steeds foute veroorsaak. Onafhanklike tjeks is noodsaaklik.
5. Hoekom begin buitenste bane verder vorentoe?
Hul lopende meetlyne het groter krommeradiusse. Die stagger kompenseer vir daardie ekstra geboë afstand sodat elke atleet die voorgeskrewe wedlooplengte dek.
6. Moet 'n spoor weer opgemeet word nadat dit herbedek is?
Ja. Herbedekking, randsteenveranderinge en nuwe merk kan die voltooide geometrie beïnvloed. Verifieer die voltooide uitleg en werk die vereiste metings- en sertifiseringsrekords op.
Sien die Wêreld Atletiek Baan en Veld Fasiliteite Handleiding en standaard nasienplan en die huidige Wêreld Atletiek Tegniese Reëls . Die projekopnamespesifikasie en goedgekeurde tekeninge bly noodsaaklik.
Sleutelwoorde: hardloopbaanopmeting; 400 m baanmeting; spoorbeheerpunte; baan wankel berekening; hardloopbaanlynmerk.
