Wyświetlenia: 5 Autor: HUADONG Czas publikacji: 2026-11-11 Pochodzenie: HUADONG
Umiejscowienie toru o długości 400 m wymaga współdziałania geometrii linii pomiarowej, wydarzeń na torze prostym, obszarów bezpieczeństwa, zapewnienia warunków do zawodów terenowych i odwadniania. W cytowanym odnośniku określono, że promienie zgięcia w zakresie od 35,00 m do 38,00 m są odpowiednie dla owalu o długości 400 m, przy czym preferowany i zalecany jest promień 36,50 m w przypadku nowej konstrukcji toru standardowego. Samo sprawdzenie zarysu zewnętrznego nie pozwala stwierdzić, czy obiekt może spełniać zamierzone funkcje. Strefy startu i dobiegu, wewnętrzne i zewnętrzne przestrzenie bezpieczeństwa oraz rzeczywiste ślady obiektów terenowych należy sprawdzić w oparciu o ten sam model geometryczny.
Typowy standardowy układ na 400 m opiera się na połączonym zestawie wymiarów: dwóch prostych o długości 84,39 m; promień 36,50 m do zewnętrznej powierzchni krawężnika wewnętrznego; linia pomiarowa pierwszego pasa w odległości 0,30 m od tej ściany, co daje promień pomiarowy 36,80 m; i nominalną szerokość pasa ruchu 1,22 m z tolerancją +/-0,01 m. Cytowany krawężnik wewnętrzny jest koloru białego, ma wysokość od 0,05 do 0,065 m i szerokość od 0,05 do 0,25 m.
Wymiary te należy traktować jako jeden układ geometryczny, a nie dobierać je niezależnie w celu stworzenia nowego układu. Nominalna odległość 400 m odnosi się do przepisanej linii pomiarowej, a nie do fizycznej krawędzi wewnętrznej. Obliczenie linii pomiarowej wynosi 2 x 84,39 + 2 x pi x 36,80, około 400,00 m. Obliczenie wewnętrznej krawędzi wynosi 2 x 84,39 + 2 x pi x 36,50, czyli około 398,116 m. Źródło używa pi = 3,1416 dla zaokrąglonych przykładów.
Linia pomiaru ma znaczenie, ponieważ odległość pokonana na zakręcie zmienia się wraz z pozycją biegacza. Krawężniki, oznaczenia pasów ruchu i linie pomiarowe mają osobne definicje, dzięki czemu można obliczyć i sprawdzić odległości startowe. Odległość pierwszego pasa ruchu wynosi 0,30 m od zewnętrznej powierzchni krawężnika wewnętrznego. Pozostałe pasy mierzone są w odległości 0,20 m od zewnętrznej krawędzi linii pasa ruchu po ich wewnętrznej stronie. Te przesunięcia nie są zamienne.
Dwie proste o długości 84,39 m dają łącznie 168,780 m. Źródło podaje, że każde półkole linii pomiarowej ma długość około 115,611 m, dwa półkola - 231,221 m, a całość - 400,001 m. Są to zaokrąglone wartości referencyjne; model powinien zachować pełną precyzję podczas obliczeń. Pomylenie wewnętrznej krawędzi z linią pomiarową na etapie koncepcji, a następnie próba wydłużenia toru na miejscu do 400 m może wymusić zmiany na prostych, zakrętach i oznaczeniach ze znacznymi kosztami.
Typowe kontrole geometrii obejmują dwie proste o długości 84,390 m, promień krawężnika wewnętrznego wynoszący 36,500 m, promień pomiarowy pierwszego pasa wynoszący 36,800 m oraz szerokość pasa ruchu wynoszącą 1,22 m z tolerancją +/-0,01 m. W dokumencie źródłowym długość półkola wewnętrznej krawędzi wynosi 114,668 m, długość półkola linii pomiarowej wynosi 115,611 m, całkowita długość linii pomiarowej wynosi około 400,001 m, a całkowita długość krawędzi wewnętrznej wynosi 398,116 m.
W przypadku referencyjnego prostokąta tyczącego środki półkoli są oddalone od siebie o 84,390 m, przy podanej tolerancji ustawienia wynoszącej +/-0,002 m. Zilustrowany kąt teodolitu wynosi alfa = 25,9881 stopnia, a przedstawiona długa przekątna od środka półkola do przeciwległego narożnika wewnętrznej krawędzi wynosi 91,945 m. Punkty A, B, C i D leżą na wewnętrznej krawędzi. Są to wartości dla konkretnej konstrukcji referencyjnej, a nie zastępcze współrzędne rzeczywistego miejsca. Zmierzona długość okrążenia nadal należy do przepisanej linii pomiarowej, a nie do czoła krawężnika.
Rozpocznij od ustalenia orientacji toru. Kierunek prostych wpływa na użytkowanie terenu, kształt pola bramkowego, nasłonecznienie i widoczność, a także obszar startu i dojazd za metą. Cytowane ramy wymagają co najmniej sześciu prostych pasów ruchu w owalu o długości 400 m. Zapewnia co najmniej 3,00 m przed startem i 17,00 m za metą, z 2,50 m zapasem obszaru startowego dla biegu na 110 m przez płotki w kategorii konstrukcyjnej V. Przytoczony układ prostych torów nie narzuca maksymalnej liczby pasów ruchu.
Referencyjne długości rozbiegu wynoszą 100 m plus 0,02 m dla prostej sprintu i 110 m plus 0,02 m dla prostej przez płotki, z torami o długości 1,22 m i tolerancją szerokości +/-0,01 m. Te ulgi konstrukcyjne nie zmieniają nominalnych dystansów wyścigów. Na zwartym terenie owal może zmieścić się, podczas gdy bieg na 110 m przez płotki jest prosty, a obie strefy końcowe nie. Narysuj oddzielnie owalne, proste zdarzenia i prześwity końcowe, zamiast używać jednego owalnego konturu do przedstawienia wszystkich wymagań dotyczących toru.
Następnie sprawdź obie strony toru. Od wewnątrz skoordynuj ochronę, drenaż i dostęp z piłką nożną lub innymi zajęciami na boisku. Na zewnątrz należy zapewnić odstęp ochronny i konserwacyjny od ogrodzeń, stoisk i dróg. Źródło opisuje minimalny czteropasmowy owal z nominalną zakładką o długości 400,00 m i dodatnim naddatkiem na długość do 0,04 m, wewnętrzną strefą bezpieczeństwa wynoszącą co najmniej 1,00 m i najlepiej zewnętrzną strefą bezpieczeństwa o długości 1,00 m.
Standardowe pole bramkowe składa się z prostokąta o wymiarach 73,00 m na 84,39 m i dwóch półkolistych końców, każdy o szerokości 73,00 m i głębokości 36,50 m. Może pomieścić boisko do piłki nożnej o wymiarach 68,00 m na 105,00 m; uwzględnienie odległości 1,00 m od każdej linii bocznej i 2,00 m od każdej linii bramkowej daje w przykładzie źródłowym obwiednię o wymiarach 70,00 m na 109,00 m. Jeżeli tor bezpośrednio przylega do płotu, sama prawidłowa geometria pasa ruchu nie zapewni odpowiedniej przestrzeni eksploatacyjnej i konserwacyjnej.
Uwzględnij zdarzenia terenowe w tym samym ćwiczeniu dotyczącym układu. Skok w dal i trójskok wymagają ciągłych pasów startowych, odskoków i lądowisk. Skok wzwyż wymaga strefy podejścia i strefy lądowania. Rzuty oszczepem, dyskiem i inne rzuty wymagają rozważenia kierunku rzucania, segregacji i konfliktów z użyciem w polu bramkowym.
W przytoczonych ramach konstrukcyjnych kategorie I, II i III wymagają standardowego toru o długości 400 m z co najmniej ośmioma torami owalnymi i ośmioma prostymi torami dla biegów na 100 m i 110 m przez płotki; Kategoria IV wymaga sześciu owalnych i sześciu prostych pasów ruchu; a kategoria V wymaga czterech owalnych i sześciu prostych pasów. Dla kategorii I, II i III wymagany jest skok do wody z przeszkodami.
Ramy akceptacji Chińskiego Stowarzyszenia Lekkoatletycznego są odrębne. Na zewnątrz kategorii I, klasy A i B wymagają co najmniej ośmiu owalnych pasów ruchu, z dziewięcioma prostymi pasami zalecanymi dla klasy A. Kategoria II, klasa A wymaga co najmniej sześciu, a kategoria II, klasa B i kategoria III, co najmniej cztery. Pierwsze cztery klasy opierają się na owalu o długości 400 m i promieniu gięcia 36,5 m dla nowych konstrukcji, z przytoczonymi opcjami renowacji wynoszącymi 37,898 m lub 36 m. Kategoria III może wykorzystywać niestandardowe długości lub promienie zakładek. Źródło podaje minimalną całkowitą grubość powierzchni wynoszącą 14 mm dla kategorii I i 13 mm dla kategorii II i III, przy czym żadna powierzchnia nie jest mniejsza niż 10 mm.
Przedstawianie wydarzeń terenowych jako małych symboli bez sprawdzania ich prawdziwego śladu może skutkować powstaniem standardowego owalu otoczonego niekompletnymi obiektami, a nie kompletnego stadionu. Obiekty te omówiono w artykule 9 z tej serii; na tym etapie należy już zarezerwować odpowiednią przestrzeń.
Następnym krokiem jest porównanie alternatywnych rozwiązań, zamiast zaakceptowania pierwszego układu. Ograniczone miejsce może umożliwiać różne pozycje środkowe i orientacje torów. Źródło podaje, że preferowany zakres promieni pojedynczego zagięcia wynosi od 35,00 do 38,00 m, przy czym preferowany jest 36,50 m. Opisuje wyjątek dla torów z podwójnym zakrętem, na których mieszczą się rugby, o promieniu mniejszym niż 24,00 m i podaje 50,00 m jako maksymalny promień zewnętrznego pasa w kontekście kwalifikowalności do rekordu świata. Kryteria te należy porównać z obowiązującą edycją przepisów i zamierzoną konkurencją, a nie traktować je jako nieograniczone opcje projektowe.
Każda propozycja powinna odpowiadać na te same pytania: czy wydarzenia owalne i proste spełniają założone cele; czy można zapewnić zaplanowane wydarzenia terenowe; czy wejścia i trasy dla widzów są wykonalne; czy można dotrzeć do odpływów drenażowych; i ile potrzeba robót ziemnych, konstrukcji oporowych lub przeniesienia? Porównuj zajmowanie gruntów, główne konflikty, szacowane ilości i ryzyko w sposób spójny, tak aby wybrany program był uzasadnioną decyzją inżynieryjną.
Rozróżnij to, co można fizycznie zbudować, od tego, co może działać efektywnie. Pas startowy może zmieścić się wewnątrz pola bramkowego, ale przecinać obszar aktywności piłkarskiej, co powoduje konieczność zamknięcia jednego z obiektów, gdy drugie jest aktywne. Sektor do rzucania może pozostać w granicach terenu, ale obejmować ciąg dla pieszych.
Źródło wymaga półkolistych, czystych obszarów, które powinny pozostać na wspólnym poziomie i wolne od krawężników, o które sportowcy mogliby się potknąć. Kanały, pokrywy komór, zmiany poziomu i obiekty tymczasowe nie mogą zagrażać zamierzonemu obszarowi bezpieczeństwa. Oznaczaj konflikty przy jednoczesnym użyciu, a nie tylko statyczne ślady. Miejsca zawodów wymagają również rozgrzewki, zorganizowania pokoju telefonicznego, przechowywania sprzętu i przejść między wydarzeniami. Nie wszystkie te funkcje muszą znajdować się obok toru, ale wpływają na efektywność obiektu jako całości.
Badamy również dodatek w krytycznych granicach. Jeśli geometria nominalna dokładnie dotyka granicy terenu użytkowego, nie ma możliwości dostosowania tolerancji konstrukcyjnych, szerokości kanału odwadniającego, fundamentów ogrodzenia ani konserwacji. 28 pomiarów kontrolnych zawartych w podręczniku referencyjnym obejmuje odstęp między środkami półkola wynoszący 84,39 m +/-0,005 m, dwanaście kontroli promieniowych każdego półkola w odstępach około 10,42 m o promieniu 36,50 m +/-0,005 m oraz dwa odcinki proste o długości 84,39 m +/-0,005 m. Daje również tolerancję prostowania wynoszącą 0,010 m i szacunkową długość toru od 400,00 m do 400,040 m, bez ujemnego odchylenia długości.
Zamiast umieszczać każdą funkcję na tej samej linii, w planie należy rozróżnić fizyczne krawędzie torów, oznakowanie, konstrukcje odwadniające i obszary bezpieczeństwa. Na granicach z różnicami poziomów należy sprawdzić sekcje, aby ustalić, czy potrzebne są ściany oporowe, bariery lub rampy. Wystarczający prześwit planu nie eliminuje automatycznie ryzyka pionowego.
Pokaż oddzielnie ślady powierzchni toru, obszarów bezpieczeństwa, kanałów odwadniających i fundamentów ogrodzenia. Oblicz szerokość użytkową, odejmując dodatki związane z bezpieczeństwem i budową pomocniczą od dostępnej szerokości terenu i niezależnie sprawdzaj trasy dla pieszych i sprzętu. Łączenie różnych krawędzi w jedną linię może zawyżać dostępną przestrzeń.
Aby szybko oszacować, przy promieniu krawędzi wewnętrznej wynoszącym 36,50 m, osiem pasów o długości 1,22 m daje promień zewnętrzny 36,50 + 8 x 1,22 = 46,26 m i średnicę zewnętrzną 92,52 m. Sześć pasów ruchu daje promień 43,82 m i średnicę 87,64 m. Dodanie 1,00 m poza każdą stronę ośmiopasmowego toru daje wstępną szerokość całkowitą 94,52 m. Nie dotyczy to drenów ani ogrodzeń, a wewnętrzny prześwit bezpieczeństwa należy sprawdzić oddzielnie w stosunku do pola bramkowego.
Renowacja wymaga również sprawdzenia, jak stara i nowa geometria łączą się. Nałożenie standardowego układu na istniejący owal może ujawnić potrzebę powiększenia z jednej strony i wolną przestrzeń z drugiej. Sprawdź, czy ogrodzenia, słupy oświetleniowe i kanały odwadniające mogą się przesuwać i które obszary fundamentów mogą pozostać.
W dalszym ciągu obowiązują zasady pomiaru: 0,30 m od zewnętrznej krawędzi krawężnika dla pasa pierwszego i 0,20 m od zewnętrznej krawędzi linii pasa wewnętrznego dla pozostałych pasów ruchu. Jeżeli stary krawężnik został usunięty lub zmieniony, należy ponownie ustalić punkt odniesienia pomiaru. Jeśli zachowanie starego środka pozwala zachować większą część konstrukcji, ale pozostawia niewystarczające bicie poza wykończeniem, zidentyfikuj ten kompromis podczas wyboru opcji, a nie odkrywaj go po rozpoczęciu pracy.
Geodeci powinni dostarczyć informacje o współrzędnych, które można niezależnie sprawdzić podczas projektowania układu. Oblicz środki, proste punkty końcowe, punkty styczne i osie we wspólnym układzie współrzędnych i w razie potrzeby przygotuj harmonogram tyczenia. W przedstawionym prostokącie odniesienia rozstaw środków wynosi 84,390 m z tolerancją ustawienia +/-0,002 m, kąt alfa wynosi 25,9881 stopnia, a długa przekątna od środka do przeciwległego narożnika wynosi 91,945 m; A, B, C i D identyfikują punkty narożne wewnętrznej krawędzi.
Połączenie krzywa-prosta, które na rysunku wygląda na gładkie, niekoniecznie ma prawidłową relację stycznej. Przed wydaniem danych sprawdź odległości, kąty i zamknięcie, wykonując obliczenia odwrotne. Rzeczywista geometria musi być zgodna z formalnie wydanym projektem. Standardowy schemat wyjaśnia zasadę, ale nie zastępuje zatwierdzonych rysunków konstrukcyjnych.
Miejsce o ograniczonych ograniczeniach wymaga rozsądnego uwzględnienia tolerancji i konserwacji. Jeśli obrys toru leży dokładnie na granicy, może nie być miejsca na drenaż, fundamenty ogrodzeniowe lub przestrzeń roboczą. Mniejsza konfiguracja obiektu może oznaczać inną kategorię konstrukcji. Podane minimum dla kategorii V to cztery owalne i sześć prostych pasów ruchu, łącznie z określonym odstępem startowym wynoszącym 2,50 m. Zgodnie z oddzielnie cytowanymi kryteriami akceptacji Chińskiego Stowarzyszenia Lekkoatletycznego, kategoria II, klasa B lub kategoria III nadal wymagają co najmniej czterech owalnych torów, całkowitej grubości powierzchni 13 mm i żadnego obszaru poniżej 10 mm.
Pokaż powierzchnię, obszary bezpieczeństwa, konstrukcje pomocnicze i dostęp konserwacyjny jako odrębne wymagania. Ograniczona granica nie stanowi uzasadnienia dla ich łączenia lub pominięcia.
Porównania opcji powinny być powtarzalne. Każdy proponowany układ powinien wykorzystywać tę samą podstawę geometryczną i badane granice oraz określać jego orientację, środki, punkty styczne i prześwity krytyczne. Sprawdź długość pierwszego pasa za pomocą L = 2S + 2piR. Przy S = 84,39 m i R = 36,80 m, L wynosi w przybliżeniu 400,00 m. Zwiększenie promienia o 0,01 m zwiększa obwód o około 0,063 m. Jeżeli część istniejącego toru zostanie zachowana, zapisz różnice między tą konstrukcją a proponowaną geometrią i określ obszar poddany zabiegowi.
Typowa konfiguracja: dwie proste o długości 84,39 m i dwa półkola o promieniu pomiarowym pierwszego pasa wynoszącym 36,80 m.
Kontrola długości: 2 x 84,39 + 2pi x 36,80 to około 400,00 m. Zwiększenie promienia o 0,01 m zwiększa obwód o około 0,063 m.
Nominalna promieniowa szerokość pasa ruchu: osiem pasów zajmuje 8 x 1,22 = 9,76 m; sześć zajmuje 7,32 m. Różnica wynosi 2,44 m z każdej strony.
Przy promieniu wewnętrznej krawędzi wynoszącym 36,50 m teoretyczny promień zewnętrzny ośmiopasmowego owalu wynosi 46,26 m, a jego średnica zewnętrzna wynosi 92,52 m.
Przy tych samych założeniach sześć pasów ruchu daje promień zewnętrzny 43,82 m i średnicę zewnętrzną 87,64 m.
Dodatkowy 1,00 m na zewnątrz z każdej strony daje wstępną szerokość ośmiu pasów ruchu wynoszącą około 94,52 m, z wyłączeniem kanałów i ogrodzeń. Wewnętrzna przestrzeń bezpieczeństwa stanowi dodatkowy wymóg koordynacji na boisku.
Typowy dodatek na prostą sprintu: co najmniej 3 m przed startem i 17 m za metą, co daje około 120 m powierzchni styku na nominalnej 100 m prostej, przed szczegółowymi dodatkami na wytyczenie.
Te wymiary zewnętrzne i ślady są szacunkami na etapie opcji. Formalne rysunki muszą sprawdzać rzeczywistą szerokość linii, szczegóły krawężników i wszystkie obiekty związane z imprezą.
Krawężnik i linie pomiarowe: krawężnik biały o wysokości od 0,05 do 0,065 m i szerokości od 0,05 do 0,25 m w cytowanym odnośniku; linia pomiarowa pierwszego pasa w odległości 0,30 m od jej zewnętrznego lica; pozostałe linie pomiaru pasa ruchu w odległości 0,20 m od zewnętrznej krawędzi linii pasa ruchu po ich wewnętrznej stronie.
Długości referencyjne: długość konstrukcyjna krawędzi wewnętrznej 398,116 m; nominalna długość pomiarowa pierwszego pasa 400,00 m, tabelarycznie ustalona w źródle na około 400,001 m; promień konstrukcyjny 36.500 m; półkole krawędzi wewnętrznej 114,668 m; półkole linii pomiarowej 115,611 m. Zachowaj pełną precyzję, zamiast dodawać zaokrąglone wartości pośrednie.
Prostokąt referencyjny tyczenia: rozstaw osi 84,390 m +/-0,002 m; alfa = 25,9881 stopni; zilustrowano długą przekątną 91,945 m pomiędzy środkiem a przeciwległym narożnikiem wewnętrznej krawędzi.
Pasy i proste: szerokość pasa 1,22 m +/-0,01 m; owale mogą mieć osiem, sześć lub rzadziej cztery tory, przy czym cztery tory nie są wykorzystywane do międzynarodowych zawodów sprinterskich w cytowanych ramach. Określono co najmniej sześć prostych pasów, bez maksymalnej liczby w źródle. Referencyjne długości tyczenia wynoszą 100 m + 0,02 m i 110 m + 0,02 m.
Strefy końcowe: co najmniej 3,00 m przed startem, z możliwością zapewnienia przez źródło 2,50 m biegu na 110 m przez płotki w kategorii konstrukcyjnej V i co najmniej 17,00 m dobiegu za metą.
Wymiary bezpieczeństwa i pola bramkowego: co najmniej 1,00 m wewnątrz i najlepiej 1,00 m na zewnątrz zgodnie z cytowanym odnośnikiem; prostokąt środkowego pola bramkowego 73,00 m na 84,39 m; obwiednia półkolista o wymiarach 73,00 m na 36,50 m; boisko do piłki nożnej o wymiarach 68,00 m na 105,00 m.
Wytyczne dotyczące promienia w cytowanym źródle: promień pojedynczego zagięcia 35,00 do 38,00 m, korzystnie 36,50 m; promień zewnętrznego pasa ruchu nie większy niż 50,00 m w kontekście rekordu świata źródła; minimalny promień 24,00 m dla wyjątku podwójnego zakrętu. Sprawdź obowiązujące aktualne przepisy dotyczące zamierzonego zastosowania.
Kontrole precyzji w odniesieniu: 28 schematów kontrolno-pomiarowych obejmuje rozstaw osi 84,39 m +/-0,005 m, 24 odczyty promieniowe 36,50 m +/-0,005 m i dwa odcinki proste po 84,39 m +/-0,005 m. Tolerancja ustawienia na wprost wynosi 0,010 m. Oceniana długość okrążenia wynosi od 400,00 do 400,040 m, z nieujemną odchyłką nie większą niż +0,040 m.
Przepis w kategorii budowlanej: Kategorie I, II i III, standardowy owal o długości 400 m z ośmioma pasami owalnymi i ośmioma prostymi; Kategoria IV, sześć pasów owalnych i sześć prostych; Kategoria V, cztery owalne i sześć prostych pasów ruchu.
Przepisy dotyczące akceptacji Chińskiego Stowarzyszenia Lekkoatletycznego cytowane w źródle: Kategoria I, klasy A i B wymagają co najmniej ośmiu owalnych torów i całkowitej powierzchni o grubości 14 mm; Kategoria II Klasa A wymaga co najmniej sześciu pasów i 13 mm; Kategoria II, klasa B i kategoria III wymagają co najmniej czterech pasów ruchu i 13 mm. Pierwsze cztery klasy wykorzystują w nowym budownictwie owalne łuki o długości 400 m i 36,5 m, przy cytowanych promieniach renowacji wynoszących 37,898 m lub 36 m. Żaden obszar nie powinien mieć całkowitej grubości mniejszej niż 10 mm. Kategoria III może wykorzystywać niestandardową długość zakładu lub promień zgięcia.
Podstawa odniesienia: postanowienia dotyczące kategorii plenerowych zawarte w Regulaminie Chińskiego Stowarzyszenia Lekkoatletycznego dotyczącym akceptacji obiektów lekkoatletycznych, zamieszczone w Białej Księdze w sprawie akceptacji i zatwierdzania. Podręcznik obiektów lekkoatletycznych, czwarty poprawiony projekt, obejmuje standardową geometrię i pomiary toru w sekcji 2.2.1, w tym układ w 2.2.1.1 i pomiary precyzyjne w 2.2.1.4; układ prosty w 2.2.2; przepis dotyczący obiektów konkurencji w 2.1.1; obiekty kategorii budowlanej w 1.5.3; i inne wymiary sportów terenowych w 1.2.3. Przed zaprojektowaniem lub akceptacją potwierdź obowiązujące wydanie i wymagania projektu.
Dla ośmiu pasów ruchu o nominalnej długości 1,22 m łączna szerokość pasa promieniowego wynosi 9,76 m. Przy promieniu krawędzi wewnętrznej wynoszącym 36,50 m teoretyczny promień zewnętrzny wynosi około 46,26 m, a średnica zewnętrzna 92,52 m. Sześć pasów ruchu zajmuje promieniowo 7,32 m i ma średnicę zewnętrzną około 87,64 m. Dlatego też same powierzchnie torów różnią się o 4,88 m na całej szerokości, zanim obszary bezpieczeństwa i odwodnienie zostaną skoordynowane.
Sprawdź pierwszy pas za pomocą 2 x 84,39 + 2pi x 36,80, około 400,00 m. Długość konstrukcyjna wynosząca 398,116 m na wewnętrznej krawędzi nie może być traktowana jako długość pomiarowa zawodów. To obliczenie sprawdza konkretny model geometryczny; nie zastępuje badania powykonawczego.
Zestawienie parametrów może sprawić, że geometria będzie przezroczysta: L = 2S + 2piR; S = 84,39 m; R = 36,80 m; L około 400,00 m; oraz zwiększenie promienia o 0,01 m, dodając około 0,063 m do okrążenia. Użyj tego równania jako kontroli spójności. Rzeczywiste tyczenie musi uwzględniać zatwierdzone środki, punkty styczne, granice i zasady pomiaru oraz obowiązujące kryteria precyzji.
Porównując opcje, należy oddzielnie obliczyć fizyczną krawędź zewnętrzną, wewnętrzny i zewnętrzny obszar bezpieczeństwa, odstępy początkowe i końcowe oraz ślady drenażu. Podane wymagania dotyczące startu na dystansie 3,00 m i wybiegu na dystansie 17,00 m nie są zawarte wyłącznie w owalnym zarysie.
Długość pomiarowa pierwszego pasa jest sumą dwóch długości prostych i dwóch długości łuku półkolistego. Przy S = 84,39 m i R = 36,80 m, L = 2S + 2piR daje w przybliżeniu 400,00 m. Zachowaj przesunięcia pomiarowe: 0,30 m od krawędzi krawężnika w pierwszym pasie i 0,20 m od wewnętrznej krawędzi linii pasa ruchu w pozostałych pasach. To jest sprawdzenie modelu geometrycznego. Inżynieria formalna musi nadal uwzględniać przyjęte traktowanie linii, krzywych i tolerancji.
Przekazanie układu powinno zawierać parametry geometryczne, współrzędne kontrolne, odstępy krytyczne i wnioski dotyczące wyboru opcji. Projekt poziomu i drenażu powinien następnie opierać się na tej samej poziomej sieci kontrolnej i granicy terenu.
Nie. W omawianej tutaj typowej geometrii wewnętrzna krawędź wynosi około 398,116 m. Nominalna odległość 400 m odnosi się do wymaganej linii pomiarowej pas-pierwszy.
Nie. Sprawdź przedłużenia prostych torów, obszary startu i zjazdu, strefy bezpieczeństwa, wydarzenia terenowe, odwodnienie i dostęp jako oddzielne wymagania przestrzenne.
Przy 1,22 m na pas ruchu i tym samym promieniu wewnętrznym różnica wynosi 2,44 m z każdej strony, czyli 4,88 m na całej szerokości, bez uwzględnienia innych dodatków.
Nie. Skorzystaj z zatwierdzonych rysunków projektowych i harmonogramu współrzędnych. Diagramy referencyjne wyjaśniają zależności geometryczne, ale nie ustalają rzeczywistych współrzędnych miejsca.
Słowa kluczowe: układ torowy o długości 400 m; geometria bieżni; planowanie miejsca; śledzić obszary bezpieczeństwa; wytyczenie toru.
